Harry Potter
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, więcej źródeł. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Harry Potter – seria siedmiu książek fantastycznych autorstwa brytyjskiej pisarki Joanne Kathleen Rowling.
Seria Harry Potter opisuje przygody młodego czarodzieja, którego rodzice zginęli, gdy był jeszcze dzieckiem. Harry wraz ze swoimi przyjaciółmi poznaje przez sześć lat tajniki magii w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Akcja ostatniego tomu dzieje się po przerwaniu nauki przez bohatera. W epilogu tej części przedstawione są wydarzenia dziejące się 19 lat po zakończeniu akcji książki[1].
Pierwsza książka, Harry Potter i Kamień Filozoficzny, wydana została w 1997 (w Polsce 2000), jej akcja rozgrywa się w roku szkolnym 1991/1992[2].
Spis treści |
Książki i filmy[edytuj]
| Tytuł książki | Tytuł filmu | Pierwsze wydanie książki | Pierwsze wydanie filmu | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Oryginalne | Polskie | Oryginalne | Polskie | ||
| Harry Potter i Kamień Filozoficzny | Harry Potter i Kamień Filozoficzny | 1997 | 2000 | 2001 | 2002 |
| Harry Potter i Komnata Tajemnic | Harry Potter i Komnata Tajemnic | 1998 | 2002 | 2003 | |
| Harry Potter i Więzień Azkabanu | Harry Potter i Więzień Azkabanu | 1999 | 2001 | 2004 | |
| Harry Potter i Czara Ognia | Harry Potter i Czara Ognia | 2000 | 2005 | ||
| Harry Potter i Zakon Feniksa | Harry Potter i Zakon Feniksa | 2003 | 2004 | 2007 | |
| Harry Potter i Książę Półkrwi | Harry Potter i Książę Półkrwi | 2005 | 2006 | 2009 | |
| Harry Potter i Insygnia Śmierci | Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część I | 2007 | 2008 | 2010 | |
| Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część II | 2011 | ||||
Streszczenie[edytuj]
Harry Potter i Kamień Filozoficzny[edytuj]
Harry Potter stracił rodziców, kiedy był rocznym niemowlęciem. Zginęli z rąk największego czarnoksiężnika w dziejach magii – Lorda Voldemorta. Z niewyjaśnionych przyczyn chłopiec przeżył atak czarnoksiężnika, kiedy rzucone przez niego zaklęcie odbiło sie od Harry’ego zadając cios Voldemortowi. Potterowi po ataku została blizna w kształcie błyskawicy na czole. Harry trafił do domu ciotki Petunii i wuja Vernona. Wujostwo ukryło przed Harrym jego prawdziwe pochodzenie i utrzymywało, że jego rodzice zginęli w wypadku. W dniu swoich jedenastych urodzin Harry dowiedział się kim jest i jak naprawdę zginęli jego rodzice. On sam został przyjęty do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Poznał tam swojego pierwszego przyjaciela Rona Weasleya. Później zaprzyjaźnił się także z Hermioną Granger, najlepszą uczennicą w klasie, której zarówno on, jak i Ron z początku nie lubili. Na pierwszym roku studiów w Hogwarcie, Harry poznał świat czarodziejów, a także odkrył, wraz z przyjaciółmi, istnienie Kamienia Filozoficznego, który miał moc czynienia nieśmiertelnym. Potter dowiedział się, że profesor Quirell, nauczyciel obrony przed czarną magią, służył Voldemortowi, który wykorzystał jego ciało. Bohater udaremnił czarnoksiężnikowi kradzież Kamienia z podziemi Hogwartu.
Harry Potter i Komnata Tajemnic[edytuj]
Tom drugi rozpoczyna wizyta u bohatera Zgredka, skrzata domowego, który ostrzegał Harry’ego, aby nie wracał do szkoły, gdyż grozi mu tam niebezpieczeństwo. Potter jednak rozpoczął drugi rok nauki. W szkole doszło do kilku ataków na uczniów z rodzin mugoli. Skutkiem tych wydarzeń było rozprzestrzenienie się plotki o legendarnej, ukrytej w podziemiach Hogwartu Komnacie Tajemnic i zamieszkującym ją potworze. Komnatę mógł otworzyć jedynie dziedzic Salazara Slytherina, jednego z założycieli szkoły. Harry, Ron i Hermiona trafili na ślad sprawcy ataków. Niedługo po tym Hermiona została zaatakowana, a siostra Rona porwana do Komnaty Tajemnic. Kiedy Harry wszedł do Komnaty, aby uratować Ginny odkrył, że dziedzicem Slytherina jest Tom Marvolo Riddle (Lord Voldemort), który wykorzystał swój stary dziennik, aby opętać Ginny. Doszło do walki między Harrym a bazyliszkiem, który jest posłuszny Voldemortowi. W ostatniej chwili Harry’emu z pomocą przyszedł feniks Albusa Dumbledore’a – Fawks, który przyniósł Tiarę Przydziału. Z tiary Harry wydobył miecz Godryka Gryffindora, który mógł z niej wyciągnąć jedynie prawdziwy Gryfon. Harry zabił bazyliszka i zniszczył dziennik.
Harry Potter i więzień Azkabanu[edytuj]
Harry uciekł od Dursleyów po rzuceniu zaklęcia na swą przyszywaną ciotkę Marge. Przez przypadek odkrył czarodziejski autobus o nazwie Błędny Rycerz, którym pojechał do Dziurawego Kotła w Londynie. Tam dowiedział się o niepokojącej cały świat wiadomości o ucieczce z więzienia czarodziejów, Azkabanu, groźnego mordercy i sługi Voldemorta, Syriusza Blacka. W pociągu do szkoły Harry spotkał nowego nauczyciela obrony przed czarną magią, Remusa Lupina, który był przyjacielem ojca Harry’ego i Syriusza Blacka. Potter dowiedział się, że Black wydał Voldemortowi jego rodziców. Bohater chciał się zemścić na Syriuszu. W kryjówce Blacka dowiedział się, że Syriusz jest niewinny, a prawdziwym zdrajcą okazał się Peter Pettigrew, który, jako animag, ukrywajał się przez lata pod postacią szczura Rona, Parszywka. Harry pomógł uciec Blackowi przy pomocy Hardodzioba, hipogryfa uratowanego przed egzekucją.
Harry Potter i Czara Ognia[edytuj]
Harry ostatnie dwa tygodnie wakacji spędził w domu rodzinnym Rona, Norze. Razem z większością Weasleyów wybrał się na finały mistrzostw świata w quidditcha. Po zakończeniu meczu, podczas marszu śmierciożerców, na niebie pojawił się Mroczny Znak, symbol czarnomagiczny, używany przez Voldemorta ijego popleczników. Całe pole namiotowe zostało spalone. W Hogwarcie rozpoczął się Turniej Trójmagiczny, w którym udział wzięli przedstawiciele trzech szkół magii: Hogwartu, Beauxbatons oraz Durmstrangu. Z niezrozumiałych przyczyn Harry został wylosowany przez Czarę Ognia jako czwarty uczestnik turnieju. Wcześniej reprezentantem Hogwartu został wybrany Cedrik Digorry. Harry przeszedł wszystkie trzy zadania turniejowe. Podczas ostatniego, przejścia przez labirynt, Harry i Cedrik przenieśli się na tajemniczy cmentarz. Okazało się, że uczestnictwo Harry’ego w turnieju było misternym planem, mającym na celu dostarczenie go Lordowi Voldemortowi, który dzięki Glizdogonowi powrócił do kraju z zamiarem odzyskania swego ciała. Cedrik został zabity przez Glizdogona. Voldemort odzyskał ciało. Voldemort wzywa śmierciożerców za pomocą znaku na przedramieniu Glizdogona. Następuje kolejne starcie bohaterów, z którego Harry ledwo uchodzi z życiem.
Harry Potter i Zakon Feniksa[edytuj]
Podczas wakacji Harry’ego i Dudleya zaatkowali dementorzy. Potter użył wobec nich zaklęcia Patronusa, przez co został niemal wyrzucony ze szkoły. Dzięki interwencji Dumbledora odbyło się przesłuchanie w Ministerstwie Magii i Harry został oczyszczony z zarzutów. Cztery dni później w nocy do domu Dursleyów przylecieli członkowie Zakonu Feniksa, tajnej organizacji walczącej z Voldemortem, którzy zabrali Harry’ego do domu Syriusza, będącego kwaterą główną Zakonu. Ministerstwo Magii zaprzecza powrotowi Czarnego Pana. Harry, Ron i Hermiona odkryli, że Voldemort poszukuje tajemniczej „broni”, która miałaby mu pomóc w zabiciu Pottera. W nowym roku nauczycielem obrony przed czarną magią została Dolores Umbridge, starszy podsekretarz ministra Korneliusza Knota. Na lekcjach, zgodnie z wytycznymi Ministerstwa, uczyła wyłącznie teorii. Harry zorganizował ruch oporu. Założtł Gwardię Dumbledore’a, by jej członkowie mogli uczyć się zaklęć obronnych. Harry zauważył, że stosunek dyrektora do niego zmienił się. Dumbledore unikał jego obecności, a nawet spojrzenia. Harry zaczął spotykać się z szukającą Krukonów, Cho Chang. Od czasu powrotu Lorda Voldemorta bohatera dręczyły straszne wizje. Aby je powstrzymać, Dumbledore zorganizował Harry’emu lekcje oklumencji z Severusem Snapem. W międzyczasie Umbridge została mianowana Wielkim Inkwizytorem Hogwartu, a po zdemaskowaniu Gwardii Dumbledore’a została dyrektorem szkoły. Podczas zdawania suma z Historii Magii Harry miał wizję o Syriuszu torturowanym w podziemiach Ministerstwa. Wraz z Ronem, Hermioną, Ginny, Nevillem i Luną poleciał do Londynu, by go ratować. Na miejscu okazało się, że była to zasadzka śmierciożerców. Podczas walki Harry odkrył przepowiednię dotyczącą jego i Lorda Voldemorta. Została ona jednak zniszczona. Z pomocą Gwardii przybyli członkowie Zakonu. Syriusz zginął z rąk swej kuzynki Bellatriks Lestrange. Pojawił się Voldemort jednak po walce z Dumbledore’m i pojawieniu się członków ministerstwa uciekł. W Hogwarcie Dumbledore powiedział Harry’emu jak brzmiała przepowiednia.
Harry Potter i Książę Półkrwi[edytuj]
Dumbledore zabrał Harry’ego od Dursleyów. Poinformował go, że jego ojciec chrzestny, Syriusz Black zapisał mu swój dom oraz skrzata domowego, Stworka. Wraz z Ronem i Hermioną Harry odkrył, że Draco Malfoy ma tajemniczą misję. W szkole pojawił się nowy nauczyciel, profesor Slughorn, który zaczął uczyć eliksirów, a posadę nauczyciela obrony przed czarną magią otrzymał Snape. Gwiazdkę Harry spędził u Rona. Harry miał wiele obowiązków, które trudno było pogodzić. Został kapitanem drużyny quidditcha, musiał śledzić Malfoya, a także przykładać się do indywidualnycg lekcji z Dumbledorem, które miały na celu ukazanie mu historii życia Voldemorta i tym samym tajemnicy jego nieśmiertelności. Ponadto studiował stary podręcznik do eliksirów z odręcznymi notatkami tajemniczego Księcia Półkrwi. Tom zakończyła wyprawa Harry’ego i Dumbledore’a do jaskini w celu zniszczenia horkruksa, gdzie Harry walczył z inferiusami. Potter uratował siebie i dyrektora teleportując obu do szkoły. Okazało się, że Hogwart został zaatakowany przez śmierciozerców. Po walce, w której poważnie ranny zostaje Bill Weasley, i wykonaniu zadania jakim było zabicie Albusa Dumbledore’a śmierciożercy uciekli. Po pogrzebie Dumbledore’a Harry postanowił rozstać się z Ginny dla jej bezpieczeństwa i wyruszyć na poszukiwanie pozostałych horkruksów.
Harry Potter i Insygnia Śmierci[edytuj]
Harry wraz z Ronem i Hermioną nie wrócili do Hogwartu na siódmy rok nauki. Okazało się, że horkruks-medalion zdobyty w ubiegłym roku to podróbka. Wyruszyli na poszukiwanie horkruksów. Światem czarodziejów zaczął rządzić Voldemort i Śmierciożercy. Harry ukrywał się wraz z przyjaciółmi, codziennie zmieniając miejsca pobytu. Podczas podróży dowiedział się o paru nieznanych faktach z życia Dumbledore’a i jego rodziny. Poznał także tajemnicę Insygniów Śmierci: Czarnej Różdżki, Peleryny-niewidki oraz Kamienia Wskrzeszenia. Przez nieostrożność cała trójka została schwytana i dostarczona do domu Malfoyów. Bellatriks Lestrange poddała Hermionę torturom. Ostatecznie przyjaciele przy pomocy Zgredka, wraz z Luną, goblinem Gryfkiem, Deanem Thomasem i wytwórcą różdżek, Ollivanderem, uciekli. Zgredek zginął od sztyletu Bellatriks. Bohaterowie odnaleźli i zniszczyli horkruksy. Finał tej części miał miejsce w Hogwarcie (którego dyrektorem jest Snape), gdzie nauczyciele, uczniowie, Gwardia Dumbledore'a oraz członkowie Zakonu Feniksa walczyli w Bitwie o Hogwart z Voldemortem i jego licznymi zwolennikami. Podczas bitwy zginęli między innymi: Nimfadora Tonks, Remus Lupin, Severus Snape, Fred Weasley, Vincent Crabbe, Bellatriks Lestrange, Colin Creevey oraz Lord Voldemort. Z epilogu dowiadujemy się, że główni bohaterowie pobrali się: Harry z Ginny, a Ron z Hermioną. Harry został ojcem się trójki dzieci: Jamesa Syriusza, Albusa Severusa i Lily Luny, natomiast Ron i Hermiona – doczekali się córki Rose oraz syna Hugo.
Marketing[edytuj]
Seria o Harrym Potterze odniosła olbrzymi sukces komercyjny na świecie w zakresie wyników sprzedaży książek, gadżetów promocyjnych, gier komputerowych, oglądalności w kinach czy sprzedaży filmów. Została zaliczona do jednej z ważniejszych wydarzeń współczesnej popkultury. Książki zostały przetłumaczone na ponad siedemdziesiąt języków[3]. Prawami do sfilmowania wszystkich części serii dysponuje wytwórnia Warner Brothers. Zjawisko fascynacji światem Harry’ego Pottera nazwano potteromanią. Joanne Kathleen Rowling w 2003 roku zajęła piąte miejsce na opublikowanej na łamach Sunday Times liście 500 najlepiej zarabiających Brytyjczyków.
Krytyka organizacji religijnych[edytuj]
Wraz z popularnością książek narosła krytyka Harry’ego Pottera. Niektóre środowiska chrześcijańskie zarzucają serii promowanie magii i okultyzmu, twierdząc, że wizja dzieci praktykujących magię i spożywających substancje wywołujące zmiany fizyczne i psychiczne może oswajać młody umysł z praktykami charakterystycznymi dla satanizmu i neopoganizmu, jednocześnie umniejszając znaczenie religii. Fabuła książek nie uwzględnia sfery religijnej, a przedstawione życie jest pozbawione wpływu religii[4]. Benedykt XVI wyraził dezaprobatę wobec treści książek jeszcze jako kardynał[5].
Harry i Mary[edytuj]
Mary GrandPré – (ur. w 1954 w Aberdeen w Południowej Dakocie) jest amerykańską ilustratorką, szczególnie znaną z jej ilustracji do amerykańskich wersji Harry’ego Pottera opublikowanych przez wydawnictwo Scholastic. Jej prace są także prezentowane w polskiej wersji serii. Jej praca nad Harrym Potterem rozpoczęła się od Kamienia Filozoficznego. Jest autorką wszystkich okładek, rysunków rozpoczynających rozdziały, ilustracji do wydań deluxe HP w wydawnictwie Scholastic. Mary przed podjęciem decyzji o współpracy ze Scholastic przeczytała książkę, by sprawdzić, czy jej treść jest zgodna z jej wrażliwością artystyczną. Z samą J.K.Rowling spotkała się tylko raz i w żaden sposób nie kontaktowała się z nią w czasie tworzenia prac.
Ekranizacja i gry[edytuj]
Filmy[edytuj]
Powieści o Harrym Potterze doczekały się ekranizacji. Zrealizowano już wszystkie części.
- Harry Potter i Kamień Filozoficzny (2001)
- Harry Potter i Komnata Tajemnic (2002)
- Harry Potter i więzień Azkabanu (2004)
- Harry Potter i Czara Ognia (2005)
- Harry Potter i Zakon Feniksa (2007)
- Harry Potter i Książę Półkrwi (2009)
- Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część I (2010)
- Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część II (2011)
Harry Potter i Insygnia Śmierci: część 2 zajmuje obecnie czwarte miejsce na liście najbardziej kasowych filmów wszech czasów. Film zarobił jak na razie 1 314 052 093 dolarów. Kamień Filozoficzny zajmuje obecnie jedenaste miejsce, Insygnia Śmierci: część 1 – trzynaste, Zakon Feniksa – czternaste, Książę Półkrwi – piętnaste, Czara Ognia – dwudzieste, Komnata Tajemnic – dwudzieste trzecie, a Więzień Azkabanu – trzydzieste drugie.
Premiera Harry’ego Pottera i Czary Ognia w krajach anglojęzycznych miała miejsce 16 listopada 2005 roku, do polskich kin film wszedł 25 listopada. Wszystkie cztery filmy okazały się kasowymi sukcesami, pierwsze dwie części współzawodniczyły z ekranizacjami Władcy Pierścieni.
Polska premiera filmu Harry Potter i Książę Półkrwi (Harry Potter and the Half-Blood Prince) miała miejsce 24 lipca 2009 roku. Początkowo miał to być koniec listopada 2008, jednak wytwórnia Warner Brothers zdecydowała o zmianie terminu premiery[6].
Gry[edytuj]
- Harry Potter i Kamień Filozoficzny – 2001
- Harry Potter i Komnata Tajemnic – 2002
- Harry Potter: Mistrzostwa świata w quidditchu – 2003
- Harry Potter i więzień Azkabanu – 2004
- Harry Potter i Czara Ognia – 2005
- Harry Potter i Zakon Feniksa – 2007
- Harry Potter i Książę Półkrwi – 2009
- Harry Potter i Insygnia Śmierci: część I – 2010
- Harry Potter i Insygnia Śmierci: część II – 2011
- Lego Harry Potter Lata 1-4 – 2010
- Lego Harry Potter: Years 5–7 – 2011
- Wonderbook – 2012
- Harry Potter for Kinect – 2012
Liczba sprzedanych książek[edytuj]
Polska[edytuj]
Planowany nakład książki Harry Potter i Insygnia Śmierci wynosił 700 tys. egzemplarzy.
Świat[edytuj]
- 2000 30 mln egz.
- 2003 200 mln egz.
- 2007 325 mln egz. (stan na lipiec)
Liczba widzów w kinach[edytuj]
Polska[edytuj]
| Ta sekcja od 2009-12 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ta sekcja w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
- 2002: Harry Potter i Kamień Filozoficzny – 2,51 mln widzów
- 2003: Harry Potter i Komnata Tajemnic – 1,67 mln widzów
- 2004: Harry Potter i więzień Azkabanu – 1,04 mln widzów
- 2005: Harry Potter i Czara Ognia – 1,36 mln widzów
- 2007: Harry Potter i Zakon Feniksa – 1,12 mln widzów
- 2009: Harry Potter i Książę Półkrwi- 1,56 mln widzów
- 2010: Harry Potter i Insyngnia Śmierci, cz. 1- 2,59 mln widzów
- 2011: Harry Potter i Insygnia śmierci, cz.2 – 3,01 mln widzów
Kalendarium[edytuj]
- 1997 Joanne Kathleen Rowling] otrzymuje 8000 funtów od Scottish Arts Council w ramach pomocy w napisaniu tomu Harry Potter i Komnata Tajemnic
- 1997 Wydawnictwo Scholastic Inc. płaci Rowling 100 000 dolarów za prawo do publikacji pierwszego tomu
- 1998 Rowling sprzedaje za milion funtów Warner Brothers prawa do sfilmowania pierwszych czterech tomów powieści
- 2000 Sprzedaż książek na świecie sięga 30 milionów egzemplarzy, a majątek autorki szacowany jest na 15 mln funtów
- 2003 Sprzedaż sięga 200 mln egzemplarzy, a majątek Rowling – 280 milionów funtów
- 2007 Sprzedaż sięga 325 milionów egzemplarzy, a majątek Rowling – 517 milionów funtów
Parodie[edytuj]
Książki[edytuj]
- Barry Trotter Michaela Gerbera, seria parodii książek o Harrym Potterze, będąca jednocześnie satyrą na zjawisko potteromanii. Dotychczas ukazały się:
- Barry Trotter i bezczelna parodia (Barry Trotter and the Unauthorized Parody lub Barry Trotter and the Shameless Parody)
- Barry Trotter i niepotrzebna kontynuacja (Barry Trotter and the Unnecessary Sequel)
- Barry Trotter i końska kuracja (Barry Trotter and the Dead Horse)
W Polsce wszystkie części Barry’ego Trottera ukazały się nakładem wydawnictwa MAG. Serię przełożyła Paulina Braiter-Ziemkiewicz.
- Porri Gatter Andrieja Żwalewskiego i Igora Mytki, wydane na Białorusi
- Tania Grotter Dmitrija Jemeca, seria parodii Harry’ego Pottera wydawana w Rosji nakładem wydawnictwa Eksmo, pierwsza część ukazała się także w Holandii. Swego czasu książki budziły kontrowersje, traktowane były jako plagiat. Dotychczas ukazały się:
- Таня Гроттер и магический контрабас (Tania Grotter i magiczny kontrabas)
- Таня Гроттер и Исчезающий Этаж (Tania Grotter i znikające piętro)
- Таня Гроттер и Золотая Пиявка (Tania Grotter i złota pijawka)
- Таня Гроттер и трон Древнира (Tania Grotter i tron Drevnira)
- Таня Гроттер и посох волхвов (Tania Grotter i kostur magów)
- Таня Гроттер и молот Перуна (Tania Grotter i młot Peruna)
- Таня Гроттер и пенсне Ноя (Tania Grotter i pince-nez Noya)
- Таня Гроттер и ботинки кентавра (Tania Grotter i buty centaura)
- Таня Гроттер и колодец Посейдона(Tania Grotter i studnia Posejdona)
- Таня Гроттер и локон Афродиты (Tania Grotter i lok Afrodyty)
- Таня Гроттер и перстень с жемчужиной (Tania Grotter i Pierścień z Perłą)
- Таня Гроттер и проклятье некромага (Tania Grotter i Przekleństwo Nekromanta)
- oprócz autoryzowanych parodii pojawiły się setki innych, publikowanych przez fanów, m.in. w Internecie
Skecze dla Saturday Night Live[edytuj]
- Welcome Back, Potter – teaser nowego programu; wyświetlony 12 listopada 2002 roku
- Hogwart’s Academy – wyświetlony 1 maja 2004 roku
Inne[edytuj]
- Wydane zostały również książki Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć (ang. Fantastic Beasts and Where to Find Them) oraz Quidditch przez wieki (ang. Quidditch Through the Ages), rozwijające świat Harry’ego Pottera, z których dochód został przeznaczony na cele charytatywne.
- Po napisaniu siódmego tomu autorka napisała książkę wydaną pierwotnie w siedmiu odręcznie pisanych i ilustrowanych egzemplarzach pod tytułem Baśnie barda Beedle'a (ang. The Tales of Beedle the Bard). Niespełna rok później książka trafiła do sprzedaży detalicznej.
- W maju 2008 roku Rowling napisała na potrzeby aukcji prequel serii Harry Potter liczący 800 słów. Tekst został zlicytowany 10 czerwca na cele dobroczynne. Akcja opowieści dzieje się 3 lata przed narodzinami Harry’ego i dotyczy przygody Jamesa Pottera i Syriusza Blacka z mugolskimi policjantami.
- Autorka uparcie strzegła tajemnic serii, podając jedynie lakoniczne informacje odnośnie kolejnych tomów serii. Także wydawcy na całym świecie zabraniali rozpowszechniania książek przed premierą, zobowiązując recenzentów i swoich pracowników do zachowania fabuły książki w tajemnicy.
- Harry Potter został sparodiowany w popularnym serialu dla dzieci i młodzieży Z innej beczki emitowanym na kanale Disney Channel. Jego postać została ukazana m.in. w Kole Fortuny, Harry Potter w prawdziwym świecie. W serialu ukazało się również kilka skeczy o Lordzie Voldemorcie, np. sklep Voldemart.
- Harry Potter i inne postaci z książek J.K. Rowling zostały sparodiowane w filmie Wielkie kino. W tej parodii Harry, Ron i Hermiona mimo iż mają 14 lat wyglądają na 30-40 lat. Harry jest tam erotomanem, któremu spodobały się kobiece kształty Zuzanny oraz uczy Piotra walczyć mieczem – w wyniku nauki ginie Minerwa McGonagall, Hagrid i Albus Dumbledore. Ron z kolei w tym filmie jest otyłym, dorosłym mężczyzną z wąsem, uczącym Zuzannę strzelać z łuku, w wyniku czego sam dostaje strzałą w szyję i umiera. Hermiona wygląda na starszą kobietę, pali papierosy i jest w ciąży (prawdopodobnie z Ronem). Uczy Łucję rzucać zaklęcia, w wyniku czego Hermiona dostaje kurzajek.
- Harry Potter and the Kidney Stone Desmonda Devlinma, ilustrowany przez Jamesa Warholę, ukazał się w marcu 2000 roku.
- PotterPuppetPals – „nowe przygody” Harry’ego Pottera w technice Flash.
- Torg Potter and the Sorcerer’s Nuts, Torg Potter and the Chamberpot of Secretions i Torg Potter and the president from Arkansas – komiksowe parodie przygód Harry’ego Pottera z Edith
- Ethel Roberts: The Thruth Behind Harry Potter!
- Harry Potter zostały także sparodiowany w filmie Straszny film 2; jeden z bohaterów trzyma książkę pt. Harry Pothead (Harry Blanciarz), na okładce której przedstawiony zostaje leżący w łóżku z bongiem chłopiec, z wyglądu przypominający Pottera.
- W 25. odcinku anime Rockman.exe Axess główny bohater wybiera się do kina na film Star Potter – Reloaded wyglądający jak połączenie Harry’ego Pottera, Matrixa i Gwiezdnych wojen.
- Parodia Harry’ego Pottera wyświetlana w serialu Fristajlo emitowanym w VIVA Polska.
- Harry Potter pojawił się gościnnie w serialu Simpsonowie, w odcinku [13x01] Straszny domek na drzewie XII.
- Chary Porter i sezon polowań na czarownice, manga autorstwa Agaty Sutkowskiej i Anny Marii Sutkowskiej. Przedstawiono tam wątek szukania horkruksów. Akcja dzieje się w Polsce.
- A Very Potter Musical – musical, nieoficjalna parodia przygód Harry’ego Pottera stworzona przez Team Starkid. Jego kontynuacją jest A Very Potter Sequel. W Harry’ego Pottera wcielił się Darren Criss. Planowane jest także stworzenie A Very Potter Threequel.
- Harry Potter i Metody Racjonalności (Harry Potter and Methods of Rationality) – autorstwa Eliezera Yudkowsky’ego[7]
„Poprzednik”[edytuj]
Harry Potter – opowiadanie Jana Rostworowskiego opublikowane w 1972 roku przez Życie literackie[8].
Plagiaty[edytuj]
- Harry Potter Kolkataye autorstwa Uttam Ghosh
- Harry Potter and Leopard-Walk-up-to-Dragon (angielskie tłumaczenie tytułu; Harry Potter i lampart skradający się do smoka) – książka opublikowana w Chinach w 2002 roku pod nazwiskiem J. K. Rowling, sprzedawana jako piąty tom
- 哈利・波特与瓷娃娃 (Hāli Bōte yǔ Cíwáwa; Harry Potter i porcelanowa lalka)
- Harry Potter and the Golden Turtle (Harry Potter i złoty żółw)
- Harry Potter and the Crystal Vase (Harry Potter i kryształowa waza)
- Harry Potter and the king of pyramids (Harry Potter i władca piramid)
- oprócz nich pojawiło się także kilka innych, które przeszły bez większego echa
Przypisy
- ↑ J.K.Rowling Official Site.
- ↑ HPL: Years of the Stories.
- ↑ [http://harry-potter-kolekcja.blog.onet.pl/2008/02/28/alfabetyczny-spis-wydan/ Kolekcja książek Daniela Muniowskiego.
- ↑ Lev Grossman: Who Dies in Harry Potter? God (ang.). time.com, Thursday, July 12, 2007. [dostęp 2011-07-17].
- ↑ Pope Opposes Harry Potter Novels – Signed Letters from Cardinal Ratzinger Now Online. LifeSite News, 2005-07-13. [dostęp 2011-07-17].
- ↑ Stan na 15 sierpnia 2009 r. – http://film.onet.pl/0,0,1807993,wiadomosci.html.
- ↑ http://polter.pl/Wiron-Harry-Potter-i-metody-racjonalnosci-b13610.
- ↑ Początek: „Nazywa się Harry Potter, po naszemu zapewne Heniek Garncarz. Czasami mówię do Harry’ego...” „Życie literackie” nr 12 z 19 marca 1972, s. 10.
Bibliografia[edytuj]
- Bęczkowska Krystyna: Dojrzewanie Harry’ego Pottera, Oficyna Wydawnicza Ston 2, Kielce 2005, ISBN 83-7273-159-4.
- Gaare Jørgen: Harry Potter – filozoficzny czarodziej, tł. Iwona Zimnicka, Jacek Santorski & Co Agencja Wydawnicza, Warszawa 2007.
- Highfield Roger: Harry Potter: nauka i magia, tł. Piotr Amsterdamski, Prószyński i S-ka, Warszawa 2003, ISBN 83-7255-141-3.
- Posacki Aleksander: Harry Potter i okultyzm: „magiczna” wyobraźnia czy realistyczna magia?, Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne Polwen, Radom 2006, ISBN 83-89862-52-2.
Linki zewnętrzne[edytuj]
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||