Honowanie

Ślady obróbkowe honowania

Głowica z zamocowanymi osełkami ściernymi zwana gładzikiem

Honowanie (obciąganie, gładzenie, dogładzanie długoskokowe) - metoda obróbki wygładzającej, stosowana do wykańczania bardzo dokładnych otworów oraz zewnętrznych powierzchni obrotowych walcowych lub stożkowych, niektórych powierzchni kształtowych (np. uzębień) oraz płaszczyzn.

Gładzenie umożliwia uzyskanie dużej dokładności wymiarowej i 10 ÷ 13 klasy chropowatości (Rz 0,8 ÷ 0,05). Honowanie może być stosowane dla średnic od kilku milimetrów do około 1 m oraz długości od 1 cm do około 20 m.

Wynik gładzenia zależy od:

• materiału pilników ściernych
• kąta przecięcia śladów
• rodzaju cieczy chłodząco-smarującej
• nacisku powierzchniowego.

Kąt skrzyżowania śladów obróbki zależy od prędkości posuwisto-zwrotnej głowicy i przyjmuje się dla żeliwa α=45°, a dla stali α=40°.

Kinematyka obróbki

Narzędzie wykonuje ruch obrotowy i posuwisto-zwrotny. W przypadku bardzo długich skoków głowicy, honownice buduje się w układzie poziomym. Podczas gładzenia głowica połączona z wrzecionem obrabiarki wykonuje ruch obrotowy oraz posuwisto-zwrotny. Skojarzenie tych ruchów powoduje, że każde ziarno pilnika zakreśla linie śrubową. Prędkość obrotowa głowicy nie powinna być wielokrotnością podwójnych suwów głowicy – mamy wtedy pewność, że każde ziarno pilnika nie trafi na te same tory obróbki.

Narzędzia

Narzędziem stosowanym do gładzenia otworów jest gładzik, czyli głowica wyposażona na obwodzie w trzy do dwunastu pilników ściernych. Składa się ono z korpusu będącego zarówno częścią chwytową do połączenia z wrzecionem obrabiarki jak i oprawą dla osełek, zestawu osełek stanowiących część roboczą oraz urządzeń do regulacji narzędzia. Gładziki centruje się na dwa sposoby:

• za pomocą samonastawnej głowicy przy nieruchomym przedmiocie (najczęściej stosowana),
• za pomocą sztywno zamocowanej głowicy przy samoustawnym przedmiocie (małe i lekkie przedmioty, duża dokładność, wymaga specjalnych urządzeń mocujących przedmiot).

Osełki

Osełki, będące częścią roboczą narzędzi do gładzenia, wykonuje się z tych samych materiałów co ściernice. Najczęściej stosowane ścierniwa to: diament syntetyczny, azotek boru (do stali austenitycznych), elektrokorund szlachetny (do stali), karborund (do żeliwa i metali nieżelaznych).

Chłodzenie

Jako cieczy chłodząco - smarującej używa się:

• do żeliwa - nafty + 10%-20% oleju
• do stali - nafty + 20%-30% oleju
• do stopów Cu - wody lub emulsji 4% oleju

Ciecze chłodząco - smarujące mają za zadanie obniżenie temperatury obrabianego cylindra oraz usunięcie z powierzchni resztek zeszlifowanego materiału i wykruszonych ziaren ściernych.

Bibliografia

1. Jan Kaczmarek, "Podstawy obróbki wiórowej, ściernej i erozyjnej", WNT, Warszawa 1970