Huayna Capac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Huayna Capac (kecz. Wspaniały Młodzieniec) (ur. 1467, zm. 1525) - jedenasty król Inków (Sapa Inca), ostatni z wielkich władców inkaskiego imperium.

Podczas jego rządów Imperium Inków osiągnęło swój największy rozkwit. Jednakże jego decyzja, o podziale imperium pomiędzy dwóch synów: Atahualpę oraz Huascara, doprowadziła do wojny domowej. Wojna zakończyła się na krótko przed najazdem Hiszpanów pod dowództwem Francisco Pizarra. Trzecim synem, który został ostatnim przywódcą Inków był Manco Inca. Założył on drugą stolicę Quito.

W 1498 roku Huayna Capac powiększył imperium Inków aż po dzisiejszą Kolumbię. Podbił również tereny dzisiejszego północnego i środkowego Chile.

Huayna był synem Króla Topy, który przed śmiercią wyznaczył na następcę tronu swego drugiego syna, Huariego. Gdy Huayna był w Ekwadorze, tłumiąc powstanie, nagle dostał wiadomość z Cuzco od generała Yasca, że do Cuzco dotarła nieznana zaraza. Huayna Capac wrócił do Cuzco i tam zmarł.

Poprzednik
Tupac Yupanqui
Sapa Inca
1467 - 1525
Następca
Ninan Cuyochi