I-58

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
I-58
I-58
Typ B3
Historia
Stocznia Yokosuka
Położenie stępki 26 grudnia 1942
Wodowanie 30 czerwca 1943
 Nippon Kaigun
Wejście do służby 7 września 1944
Los okrętu zatopiony jako okręt-cel
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

2 140 ton
3 688 ton
Długość 108,71 metra
Szerokość 9,30 metra
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17,75 węzła
6,5 węzła
Napęd
2 silniki Diesla, 2 silniki elektryczne, 2 wały i 2 śruby
Zasięg 21 000 Mm @ 16 węzłów (pow.)
105 Mm @ 3 węzły (zan.)
Wyrzutnie torpedowe 6 x 533 mm (dziób)
Wyposażenie
Kaiten
Wyposażenie lotnicze
1 samolot
Załoga 101 oficerów i marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

I-58japoński okręt podwodny typu B3 (I-53) dowodzony przez kmdr por. Mochitsurę Hashimoto, który biorąc udział w wojnie podwodnej na Pacyfiku, 29 lipca 1945 roku zatopił amerykański ciężki krążownik USS „Indianapolis” (CA-35). I-58 został zwodowany 30 czerwca 1943 roku, w trakcie służby zaś w cesarskiej marynarce wojennej został wyposażony w radary przeszukiwania przestrzeni powietrznej oraz powierzchni, a także przystosowany do przenoszenia żywych torped kaiten. Był jednym z zaledwie kilku japońskich okrętów podwodnych, które biorąc udział w wojnie przetrwały ją.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]