Ikra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Różne stadia rozwoju ikry łososia

Ikrakomórki jajowe ryb. W budowie i funkcji zasadniczo nie odbiega od jaj innych zwierząt – najważniejsza różnica to znacznie większa ilość żółtka w ikrze, porównując z typowymi przedstawicielami innych grup. Pojęcie to bywa także używane do określania jaj części wodnych stawonogów, mięczaków i szkarłupni[1].

Pojedyncza komórka jajowa zbudowana jest z jądra, cytoplazmy, żółtka oraz otaczającej je osłony jajowej. Od osłony jaja zależy jego kształt, wygląd i twardość. Jakość żółtka wpływa na wielkość oraz pływalność jaja. Ilość żółtka wpływa na tempo i sposób bruzdkowania.

Na podstawie wytwarzania osłon jajowych wyróżniane są dwa ich typy:

  • błony – są wytwarzane przez jajnik,
  • skorupy – występują tylko u spodoustych, powstają w jajowodzie.

U niektórych chrzęstnoszkieletowych jajo osiąga rozmiary do 10 cm, u większości kostnoszkieletowych nie przekracza centymetra.

Ikra większości gatunków morskich zawiera kroplę tłuszczu, dzięki czemu jest lżejsza od wody i unosi się oraz rozwija w jej określonej warstwie. Jest to ikra pelagiczna. U większości gatunków ryb słodkowodnych i części gatunków morskich występuje ikra demersalna – jest cięższa od wody, opada i rozwija się na dnie zbiorników wodnych. Poza tymi typami jaj występuje jeszcze ikra kleista, o lepkiej błonie jajowej, co umożliwia przyklejanie jaj na roślinach lub przedmiotach.

Ikra niektórych ryb, szczególnie jesiotrowatych (Acipenseridae), jest cenionym przysmakiem – tzw. kawior. Niektóre gatunki ryb składają potencjalnie trującą ikrę (brzana, niszczukowate).

Ikra Chrysiptera hemicyanea przyklejona do muszli

Przypisy

  1. Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zygmunt Grodziński: Anatomia i embriologia ryb. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1981.
  2. Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]