Inhibitor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Inhibitor (łac. inhibitio – powstrzymanie)[1]związek chemiczny powodujący zahamowanie bądź spowolnienie reakcji chemicznej. Proces ten nazywa się inhibicją. Inhibitorem można nazwać zarówno substancję powodującą spowolnienie lub zatrzymanie reakcji niekatalizowanej jak i substancję obniżającą aktywność katalizatora w reakcji katalizowanej. Ponieważ w przeciwieństwie do katalizatorów, inhibitory mogą ulegać zużyciu w trakcie reakcji, nazywanie ich ujemnymi katalizatorami jest niezalecane[2]. Odwrotnym działaniem do inhibitora charakteryzuje się inicjator.

Inhibitory korozji to substancje, które już w niewielkim stężeniu powodują spowolnienie lub zatrzymanie korozji metali lub ich stopów.

W biologii istotne są inhibitory enzymów, zwane również truciznami enzymów.

Ze względu na mechanizm działania na enzym dzieli się je na:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • metoda VCI – metoda zabezpieczenia metali przed korozją za pomocą lotnych inhibitorów korozji (VCI, ang. Vapor/Volatile Corrosion Inhibitor).

Przypisy

  1. Władysław Kopaliński: inhibicja. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line]. [dostęp 2014-03-13].
  2. Inhibitor (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: Inhibitor (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.I03035