Instytut Czerwonej Profesury
Instytut Czerwonej Profesury (ros. Институт красной профессуры, ИКП, ukr. Інститут червоної професури) - wyższa uczelnia przygotowująca kadry zajmujące się naukami społecznymi na radzieckich uniwersytetach pod kątem zgodności z pryncypiami marksizmu-leninizmu.
Została utworzona na mocy rozporządzenia Rady Komisarzy Ludowych RFSRR z 11 lutego 1921 roku w Moskwie. Początkowo znajdowała się pod zwierzchnictwem komisariatu oświaty (narkomprosa), w sprawach kadrowych podlegała oddziałowi agit-prop KC RKP(b) i WKP(b).
Funkcję rektora sprawował w latach 1921-32 M. N. Pokrowskij.
Początkowo Instytut składał się z trzech wydziałów:
- Ekonomicznego
- Historycznego
- Filozoficznego
W 1924 roku zorganizowano wydział szkolenia kadr, a cztery lata później również historii WKP(b), prawny, przyrodniczy i literacki. W 1929 roku ICzP podzielono na mniejsze jednostki (instytuty):
- Historyczny
- Historii Partii
- Ekonomiczny
- Filozofii
- Nauki o Bycie
Po włączeniu w skład ICzP instytutów Akademii Komunistycznej w 1931 roku dodano następujące jednostki (instytuty):
- Rolnictwa
- Pokojowej Polityki i Pokojowego Gospodarowania
- Ustroju Radzieckiego i Prawa
- Literatury
- Techniki
- Przygotowania Kadr
Wśród wykładowców znaleźli się m.in.
- N. Łukin
- Anatolij Łunaczarski
- Julian Marchlewski
- W. Wołgin
W latach trzydziestych zdecydowano o zamknięciu ICzP z powodu - jak podano oficjalnie - zużycia się jego formuły.
