Instytut Czerwonej Profesury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Instytut Czerwonej Profesury (ros. Институт красной профессуры, ИКП, ukr. Інститут червоної професури) - wyższa uczelnia przygotowująca kadry zajmujące się naukami społecznymi na radzieckich uniwersytetach pod kątem zgodności z pryncypiami marksizmu-leninizmu.

Została utworzona na mocy rozporządzenia Rady Komisarzy Ludowych RFSRR z 11 lutego 1921 roku w Moskwie. Początkowo znajdowała się pod zwierzchnictwem komisariatu oświaty (narkomprosa), w sprawach kadrowych podlegała oddziałowi agit-prop KC RKP(b) i WKP(b).

Funkcję rektora sprawował w latach 1921-32 M. N. Pokrowskij.

Początkowo Instytut składał się z trzech wydziałów:

  • Ekonomicznego
  • Historycznego
  • Filozoficznego

W 1924 roku zorganizowano wydział szkolenia kadr, a cztery lata później również historii WKP(b), prawny, przyrodniczy i literacki. W 1929 roku ICzP podzielono na mniejsze jednostki (instytuty):

  • Historyczny
  • Historii Partii
  • Ekonomiczny
  • Filozofii
  • Nauki o Bycie

Po włączeniu w skład ICzP instytutów Akademii Komunistycznej w 1931 roku dodano następujące jednostki (instytuty):

  • Rolnictwa
  • Pokojowej Polityki i Pokojowego Gospodarowania
  • Ustroju Radzieckiego i Prawa
  • Literatury
  • Techniki
  • Przygotowania Kadr

Wśród wykładowców znaleźli się m.in.

W latach trzydziestych zdecydowano o zamknięciu ICzP z powodu - jak podano oficjalnie - zużycia się jego formuły.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]