Język hmong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hmoob
Obszar Chińska Republika Ludowa, Tajlandia, Wietnam, Laos
Liczba mówiących 4 miliony
Ranking  ?
Klasyfikacja genetyczna Języki hmong-mien (miao-yao)
• Język(i) hmong
Pismo łacińskie, pahawh hmong, alfabet Pollarda
SIL hmn
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język hmong – język z rodziny hmong-mien (miao-yao), używany przez Hmongów zamieszkujących Chiny, Tajlandię, Laos i Wietnam. Jest bardzo zróżnicowany dialektalnie, niektóre z tych odmian są wzajemnie niezrozumiałe, dlatego też język hmong często traktuje się jako tzw. makrojęzyk, grupujący ponad 20 spokrewnionych języków[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Język/i hmong należy/-ą do języków tonalnych. W niektórych odmianach tego języka (np. dialekt Białych Hmongów) jest ich osiem. Dla porównania: chiński mandaryński posiada cztery tony, wietnamski sześć, tajski pięć[2]. W alfabecie łacińskim zaadaptowanym na potrzeby języka hmong tony zaznaczane są za pomocą (niewymawianej) spółgłoski na końcu sylaby, np. w odmianie używanej przez Zielonych Hmongów:

  • ton wysoki równy: raub "skrobać ziemię"
  • ton wysoki opadający rauj "młotek"
  • ton średni opadający raug "być zranionym"
  • ton średni równy rau "sześć"
  • ton średni rosnący rauv "rozpalić ogień"
  • ton niski krótki raum "nerka"
  • ton niski opadający raus "zmoczyć" [3]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
  • Bradley, David: Thai Hill Tribes Phrasebook, Lonely Planet 1991, ISBN 0 86442 131 1

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ethnologue report for language code: hmn
  2. Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja str. 192
  3. Bradley, David: Thai Hill Tribes Phrasebook str.116