Języki benue-kongijskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Języki benue-kongijskie albo benue-kongo – podgrupa języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy włączają jednak języki benue-kongijskie do wolta-kongijskich w obrębie podgrupy atlantycko-kongijskiej.

Grupa benue-kongo obejmuje w klasyfikacji Greenberga 557 języków używanych w niemal na całym obszarze Afryki subsaharyjskiej z wyjątkiem obszarów Afryki Zachodniej, Rogu Afryki i Namibii. Językami benue-kongo mówi więc znaczna część Afryki od Nigerii aż do RPA.

Według podziału Greenberga języki benue-kongijskie dzielą się na:

Ważniejsze podgrupy i języki benue-kongijskie według J. Greenberga[edytuj | edytuj kod]

języki benue-kongijskie

kambari
birom
dukawa
dakarkari
kamuku
dżukun
mbembe
ibibio
efik
tiw
bitare
batu
ndoro
mambila
bute
języki bantu - grupa bardzo rozbudowana - zob. własny artykuł języki bantu
suahili
komoryjski
języki ruanda-rundi
ruanda
rundi
języki sotho-tswana
setswana
sesotho

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]