Jaśminowiec wonny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jaśminowiec wonny
Jasminblüten2.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd dereniowce
Rodzina hortensjowate
Rodzaj jaśminowiec
Gatunek jaśminowiec wonny
Nazwa systematyczna
Philadelphus coronarius L.
Sp. pl. 1:470. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiat

Jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius L.) – gatunek krzewu z rodziny hortensjowatych. Nieprawidłowo nazywany bywa jaśminem (jaśmin to zupełnie inny rodzaj roślin). Występuje w naturze w Turcji, na Wyspach Egejskich, w centralnych i północnych Włoszech i Austrii, poza tym jest uprawiany i dziczejący w wielu krajach świata[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
krzew wysokości do 3 m, dość silnie rosnący, o sztywnych, wyprostowanych pędach i łukowato przewieszających się starszych gałęziach.
Liście
Eliptyczne, zaostrzone, drobno ząbkowane, nagie (tylko na spodniej stronie występują kępki włosków na nerwach). Liście mają długość 4-8 cm – 6-11 par ząbków.
Kwiaty
Kwitnie na przełomie maja i czerwca, zwykle bardzo obficie. Ma dość duże, białokremowe kwiaty złożone z 4 nagich działek kielicha, 4 płatków korony, 1 słupka i licznych pręcików. Kwiaty mają silny, przyjemny zapach i średnicę 2,5-3,5 cm.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna. Polecany przede wszystkim do parków i zieleni osiedlowej. Bardzo ceniony ze względu na silny zapach kwiatów (nie wszystkie odmiany mają pachnące kwiaty). Jest mało wymagający w stosunku do gleby i bardzo wytrzymały na mrozy. Może rosnąć zarówno w słońcu, jak i w półcieniu. Najładniej prezentuje się sadzony pojedynczo, lub w niewielkich grupach.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-28].
  2. Taxon:Philadelphus coronarius. W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. [dostęp 2010-03-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  2. Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.