Ja'ara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ja'ara
יערה
Widok na moszaw Ja'ara
Widok na moszaw Ja'ara
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Ma'ale Josef
Wysokość 175 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

587
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Ja'ara
Ja'ara
Ziemia 33°04′01,02″N 35°11′05,28″E/33,066950 35,184800Na mapach: 33°04′01,02″N 35°11′05,28″E/33,066950 35,184800
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Izrael

Ja'ara (hebr. יערה; ang. Ya'ara; pol. Wiciokrzew) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Ma'ale Josef, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Moszaw Ja'ara jest położony na wysokości 175 metrów n.p.m. w północno zachodniej części Górnej Galilei. Leży na niewielkim wzgórzu wciśniętym pomiędzy wadi strumienia Betzet (od północy) i wadi strumienia Cuva (od południa). Oba strumienie łączą się na zachodzie w niewielkiej Dolinie Szefa, i wśród wzgórz Zachodniej Galilei spływa na równinę przybrzeżną Izraela. Na północy wznosi się płaskowyż Wyżyny Adamit (ok. 460 m n.p.m.), na którym, w odległości niecałych 2 km od moszawu przebiega granica Libanu. Okoliczne wzgórza są zalesione. W otoczeniu moszawu Ja'ara znajdują się miejscowość Szlomi, kibuce Hanita, Adamit, Eilon i Macuva, moszawy Manot i Avdon, oraz wioska komunalna Micpe Hila. Na północ od osady są położone przygraniczne posterunki wojskowe Signit i Adamit. Po stronie libańskiej znajdują się wioski Alma asz-Szab i Butajszijja.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Ja'ara jest położony w Samorządzie Regionu Ma'ale Josef, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stałymi mieszkańcami moszawu są Żydzi oraz Beduini, przy czym społeczność żydowska stanowi zdecydowaną większość. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tutejsze ziemie należały do arabskiej wioski Arab as-Samnija. W wyniku I wojny światowej cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Brytyjski Mandat Palestyny. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała ten obszar państwu arabskiemu[3]. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 roku w rejonie wioski stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całej Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili operację "Hiram", w trakcie której w nocy z 30 na 31 października zajęto wioskę Arab as-Samnija. Jej mieszkańców wysiedlono, a następnie wyburzono domy[4]. W pobliżu zniszczonej wioski pozostała jednak grupa półkoczowniczych Beduinów. Współczesny moszaw został założony w 1950 roku przez imigrantów z Afryki Północnej. Utworzono wówczas w jego wschodniej części osiedle, w którym osiedlono tutejszych Beduinów. Była to pierwsza społeczność w Izraelu z mieszaną żydowsko-beduińską populacją. Na początku XXI wieku w zachodniej części moszawu wybudowano nowe osiedle mieszkaniowe. Przyczyniło się to do pobudzenia tutejszej gospodarki[5][6]. Podczas II wojny libańskiej w 2006 roku na moszaw spadły pociski wystrzelone przez organizację terrorystyczną Hezbollah z terytorium południowego Libanu. Zginęła wtedy jedna osoba[7].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Moszaw utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w moszawie Betzet lub szkoły średniej przy kibucu Kabri[8].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W moszawie znajduje się ośrodek kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest boisko do piłki nożnej.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W moszawie jest przychodnia zdrowia, synagoga, sklep wielobranżowy oraz warsztat mechaniczny.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Okoliczne tereny Górnej Galilei są atrakcyjnym obszarem do turystyki pieszej. W pobliżu jest położony rezerwat przyrody strumienia Betzet. W moszawie istnieje możliwość wynajęcia noclegu.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka moszawu opiera się na drobnym rolnictwie - głównie uprawa oliwek. Jest tu także ferma drobiu. Część mieszkańców dojeżdża do pracy w pobliskich strefach przemysłowych.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z moszawu wyjeżdża się na północny wschód na drogę nr 899, którą jadąc na wschód dojeżdża się do kibucu Eilon, lub jadąc na północny zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 8993 (prowadzi na północny wschód do kibucu Adamit) lub dalej do skrzyżowania z drogą nr 70 przy miejscowości Szlomi.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-08-20].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-08-20].
  3. The United Nations Information System on the Question of Palestine: Mapa podziału Palestyny (ang.). [dostęp 2013-08-20].
  4. Welcome To 'Arab al-Samniyya (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2013-08-20].
  5. Ya'ara (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-08-20].
  6. Ya'ara (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-08-20].
  7. Maddy Khayat (hebr.). W: Prime Minister of Israel [on-line]. [dostęp 2013-08-20].
  8. Ya'ara (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-08-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]