Elkosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Elkosz
אלקוש
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Ma'ale Josef
Wysokość 638 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

335
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Elkosz
Elkosz
Ziemia 33°01′59,62″N 35°19′21,82″E/33,033228 35,322728Na mapach: 33°01′59,62″N 35°19′21,82″E/33,033228 35,322728
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Izrael

Elkosz (hebr. אלקוש; ang. Elqosh, lub także Elkosh) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Ma'ale Josef, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Moszaw Elkosz jest położony na wysokości 638 metrów n.p.m. w północnej części Górnej Galilei. Leży na zachodnich zboczach góry Har Matat (840 m n.p.m.). Na północ od osady przepływa strumień Biranit, za którym wznosi się góra Har Biranit (780 m n.p.m.). Na wschodzie jest położona góra Har Adir (1008 m n.p.m.). Po stronie wschodniej i południowej przebiega wadi strumienia Keziw, natomiast na zachodzie przepływa strumień Zavit. Okoliczne wzgórza są zalesione. W odległości 3 km na północny wschód od moszawu przebiega granica Libanu. W otoczeniu moszawu Elkosz znajdują się miasto Ma'alot-Tarszicha, miejscowości Fassuta i Churfeisz, moszawy Netu'a, Curiel i Hosen, oraz wioski komunalne Mattat i Abbirim. Na górze Har Biranit znajduje się baza wojskowa Biranit, będąca siedzibą 91 Dywizji Terytorialnej Galil. Na górze Har Adir jest położona wojskowa baza obserwacyjna i telekomunikacyjna Północnego Dowództwa.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Elkosz jest położony w Samorządzie Regionu Ma'ale Josef, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stałymi mieszkańcami moszawu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest mieszana, zarówno świecka jak i religijna[1][2]:


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w miejscu tym znajdowała się arabska wioska Dajr al-Kasi. W wyniku I wojny światowej cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Brytyjski Mandat Palestyny. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała obszar wioski Dajr al-Kasi państwu arabskiemu[3]. Podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny w rejonie wioski stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całej Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili operację "Hiram", w trakcie której w dniu 30 października zajęli wioskę Dajr al-Kasi. Jej mieszkańcy zostali wysiedleni, a następnie wyburzono domy. Część mieszkańców powróciła po wojnie, i została ponownie wysiedlona w dniu 27 maja 1949 roku[4]. Współczesny moszaw został założony w czerwcu 1949 roku przez imigrantów z Jemenu. Początkowo zamieszkiwali oni w namiotach rozbitych w opuszczonej arabskiej wiosce. Dopiero później przystąpiono do budowy nowych domów. W kolejnych latach osiedlili się tutaj imigranci z Kurdystanu. Istnieją plany rozbudowy moszawu[5][6].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa moszawu nawiązuje do biblijnego miasta Elkosz[a].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Moszaw utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w moszawie Me'ona lub szkoły średniej przy kibucu Kabri[7].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W moszawie znajduje się ośrodek kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest boisko do koszykówki.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W moszawie jest przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy, synagoga oraz warsztat mechaniczny.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Okoliczne tereny Górnej Galilei są atrakcyjnym obszarem do turystyki pieszej. W pobliżu jest położony rezerwat przyrody strumienia Keziw[8]. W moszawie istnieje możliwość wynajęcia noclegu.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka moszawu opiera się na drobnym rolnictwie - głównie uprawa oliwek. Część mieszkańców dojeżdża do pracy w pobliskich strefach przemysłowych.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z moszawu wyjeżdża się na północ, południe i zachód na drogę nr 8944, którą jadąc na północ dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 8925 (prowadzi na północny zachód do miejscowości Fassuta) lub dalej do skrzyżowania z drogą nr 899 przy bazie wojskowej Biranit. Natomiast jadąc drogą nr 8944 na południe dojeżdża się do drogi nr 89, między miejscowością Churfeisz a moszawem Curiel.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: Księga Nahuma 1,1: „Wyrok na Niniwę. Księga widzenia Nahuma z Elkosz”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-08-08].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-08-08].
  3. The United Nations Information System on the Question of Palestine: Mapa podziału Palestyny (ang.). [dostęp 2013-08-08].
  4. Welcome To Dayr al-Qasi (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-11-14].
  5. Elkosh (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-08-08].
  6. Elkosh (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-08-08].
  7. Elkosh (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-08-08].
  8. Nahal Kziv – The Kziv Stream (ang.). W: Tiuli [on-line]. [dostęp 2013-08-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]