James Galway

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jeanne i James Galway (2007)

Sir James Galway (ur. 8 grudnia 1939 w Belfaście) - irlandzki flecista, nazywany "człowiekiem ze złotym fletem". Jest jednym z pierwszych flecistów, którzy zrobili kariery jako soliści.

Rodzina Galwaya zajmuje się muzyką od pokoleń. Miał opinię cudownego dziecka po wygraniu w wieku 10 lat konkursu muzycznego w Belfaście. Studiował w Royal College of Music w Londynie i Guidhall School of Music. W Paryżu był krótko uczniem Jeana-Pierre Rampala. Wygrał konkurs na głównego flecistę orkiestry Filharmoników Berlińskich i grał w tym zespole pod kierownictwem Herberta von Karajana od 1969 do 1975. Jego odejście i rozpoczęcie kariery solowej było dla wszystkich zaskoczeniem.

W krótkim czasie zyskał sławę światową. Specjaliści wskazując na źródła sukcesu Galwaya wymieniają zarówno wielki talent, jak i pracowitość, wykorzystywanie wszelkich środków technicznych, instynkt interpretacyjny. Galway ma w dorobku nagrania płytowe koncertów Mozarta, utworów J. S. Bacha, J. Ch. Bacha, Vivaldiego, Beethovena, Prokofjewa. W 1974 zawarł kontrakt na wyłączność nagrań z wytwórnią RCA, a w 1978 opublikował książkę An Autobiography. Królowa Elżbieta II nadała mu tytuł szlachecki w czerwcu 2001.

Źródła:

  • Encyklopedia muzyczna PWM. Część biograficzna, tom III, Kraków 1987