Jan Błoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jan Błoński (ur. 15 stycznia 1931 w Warszawie, zm. 10 lutego 2009 w Krakowie) – polski historyk literatury, krytyk literacki, eseista, tłumacz.

Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, doktoryzował się pracą Mikołaj Sęp Szarzyński a początki polskiego baroku. W 1953 podpisał rezolucję ZLP w sprawie procesu krakowskiego. Czołowy przedstawiciel tzw. krakowskiej szkoły krytyki literackiej. Uważany za jednego z najbardziej wpływowych krytyków powojennych, doprowadził m.in. do wydania w Polsce wszystkich dzieł Witolda Gombrowicza. Autor eseju Biedni Polacy patrzą na getto ("Tygodnik Powszechny" nr 2/1987[1]).

W 1981 uhonorowany Nagrodą im. Kazimierza Wyki[2]. W latach 1996–2001 juror Literackiej Nagrody Nike. Członek Collegium Invisibile[3]. W listopadzie 1995 uhonorowany Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca za Wszystkie sztuki Sławomira Mrożka. W styczniu 2007 otrzymał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[4]. 2 marca 2009 został pośmiertnie uhonorowany Nagrodą im. ks. Stanisława Musiała[5].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Poezja K.I. Gałczyńskiego 1945-1953, Wrocław 1954
  • Poeci i inni, Kraków 1956
  • Zmiana warty, Warszawa 1961
  • Widzieć jasno w zachwyceniu. Szkic literacki o twórczości Prousta, Warszawa 1965
  • Mikołaj Sęp Szarzyński a początki polskiego baroku, Kraków 1967
  • Stanisław Ignacy Witkiewicz jako dramaturg, Kraków 1973
  • Odmarsz, Kraków 1978
  • Romans z tekstem, Kraków 1981
  • Samuel Beckett, Warszawa 1982
  • Kilka myśli co nie nowe, Kraków 1985
  • Biedni polacy patrzą na getto, Kraków 1994
  • Forma, śmiech i rzeczy ostateczne. Studia o Gombrowiczu, Kraków 1994
  • Od Stasia do Witkacego, Kraków 1996
  • Miłosz jak świat, Kraków 1998
  • Mieszaniny, Kraków 2001
  • Witkacy: sztukmistrz, filozof, estetyk, Kraków 2001
  • Wszystko, co literackie, Kraków 2001
  • Między literaturą a światem, Kraków 2002
  • Witkacy na zawsze, Kraków 2003
  • Listy 1963-1996, Kraków 2004
  • Wyspiański wielokrotnie, Kraków 2007
  • Lektury użyteczne, Kraków 2008
  • Gospodarstwo krytyka. Teksty rozproszone, Kraków 2010
  • Błoński przekorny. Dziennik, wywiady, Kraków 2011

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]