Jan Polak Karnkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Karnkowski herbu Junosza (ur. 1428, zm. 1503) – hetman wojsk zaciężnych, starosta generalny głogowski, chorąży bydgoski w latach 1486-1497, kasztelan gnieźnieński, burgrabia krakowski.

Był synem rajcy krakowskiego i rotmistrza królewskiego Jana z Druszny. W 1485 r. został hetmanem wojsk zaciężnych i walczył w Mołdawii. Początkowo służył w Niemczech w wojskach cesarskich. W 1479 został dowódcą liczącej 1200 piechoty i 1000 kawalerii rotmistrzem obrony potocznej. W 1485 jako hetman wojsk zaciężnych posiłkował z 3000 jazdy wyprawę hospodara mołdawskiego Stefana przeciwko Turkom. 16 listopada 1485 odniósł zwycięstwo w bitwie nad jeziorem Katlabuga. W 1490 stanął na czele wyprawy królewicza Jana Olbrachta po koronę węgierską i rozpoczął oblężenie Koszyc. Gdy w ramach rekompensaty od swojego brata króla węgierskiego Władysława Jagiellończyka Olbracht uzyskał w zarząd księstwo głogowskie, uczynił Karnkowskiego swoim starostą generalnym. W 1497 uczestniczył w nieudanej wyprawie Olbrachta na Pokucie. W 1500 został hetmanem wojsk zaciężnych, werbowanych w Polsce przez wielkiego księcia litewskiego Aleksandra Jagiellończyka na wojnę z Rosją. Wraz z wojskami litewskimi Stanisława Kieżgajły brał udział w odsieczy Smoleńska i Połocka. W 1501 został burgrabią krakowskim, w 1502 kasztelanem gnieźnieńskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zyglewski Zbigniew. Późnośredniowieczne urzędy i urzędnicy w powiecie bydgoskim. Urzędnicy ziemscy – starostowie, burgrabiowie, [w:] Prace Komisji Historii Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego, T. 16. Bydgoszcz jako ośrodek administracyjny na przestrzeni wieków. Zbiór studiów pod red. Zdzisława Biegańskiego i Włodzimierza Jastrzębskiego. Bydgoszcz 1998.