Jan Ptaśnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Ptaśnik

Jan Ptaśnik (ur. 15 stycznia 1876 w Mikluszowicach, zm. 22 lutego 1930 we Lwowie) – polski historyk, mediewista, badacz historii materialnej i historii kultury.

Ukończył gimnazjum w Bochni[1]. Profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, członek PAU, członek czynny Towarzystwa Naukowego we Lwowie. W latach 1923-1930 pełnił funkcję redaktora "Kwartalnika Historycznego".

Uczniowie[edytuj | edytuj kod]

Do grona jego uczniów należą: Julia Brystiger, Łucja Charewiczowa, Anna Jędrzejowska, Jadwiga Mozołowska, Józef Skoczek, Maria Świeżawska-Wojciechowska, Zygmunt Wojciechowski, Józef Zieliński[2].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Kultura włoska wieków średnich w Polsce
  • Miasta i mieszczaństwo w dawnej Polsce
  • Bonerowie, Rocznik Krakowski 1905
  • Studia nad patrycjatem krakowskim, Rocznik Krakowski, 1913
  • Kultura wieków średnich, Warszawa 1959
  • Dzieje handlu i kupiectwa w Krakowie, Kraków, 1911
  • Gli Italiani a Cracovia dal XVI secolo al XVIII, Rzym 1909
  • Papiernie w Polsce XVI w., Rozprawy PAU, t LXII, Kraków 1920
  • Życie żaków krakowskich, Warszawa 1957

Wieloletni redaktor Monumenta Poloniae Vaticana.

Przypisy

  1. Historia. 1lo.bochnia.pl. [dostęp 11 października 2014].
  2. Joanna Pisulińska, Doktoraty historyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza 1918-1939 [w:] Wielokulturowe środowisko historyczne Lwowa w XIX i XX w., t. 1, red. Jerzy Maternicki, Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego 2004, s. 233-249

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]