Jeleń milu
| Jeleń milu | |
| Elaphurus davidianus | |
| Milne-Edwards, 1866 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | jeleniowate |
| Rodzaj | Elaphurus Milne-Edwards, 1866 |
| Gatunek | jeleń milu |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Jeleń milu, jeleń Davida (Elaphurus davidianus) – gatunek ssaków parzystokopytnych z rodziny jeleniowatych, jedyny przedstawiciel monotypowego rodzaju Elaphurus.
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
W warunkach naturalnych zamieszkiwał prawdopodobnie północne i środkowe Chiny. Wytępiony ok. III w. n.e. Zachował się jedynie w niewoli, w parku łowieckim cesarzy chińskich pod Pekinem (Nanhaizi). Introdukowany w Europie i Ameryce Południowej, a następnie reintrodukowany w Chinach, nad Morzem Żółtym. Spotykany w wielu ogrodach zoologicznych, także w Polsce (Park Dzikich Zwierząt w Kadzidłowie, Wrocławski Ogród Zoologiczny, Miejski Park i Ogród Zoologoczny w Krakowie, oraz w poznańskim Ogrodzie Zoologicznym[2]).
Charakterystyka ogólna [edytuj]
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Długość ciała | 183-216 cm |
| Wysokość w kłębie | 115 cm |
| Ogon (kwiat) | 22-35 cm |
| Masa ciała | 150-214 kg |
| Dojrzałość płciowa | 27 miesięcy |
| Ciąża | ok. 9 miesięcy |
| Liczba młodych w miocie |
1-2 |
Ubarwienie czerwonobrązowe latem, zimą brązowoszare. Wzdłuż grzbietu ciągnie się czarny pas. U młodych występuje cętkowanie. Jeleń Davida ma wąską, długą głowę, krótkie uszy i wyjątkowo długi ogon.
Są zwierzętami stadnymi. W okresie godowym samce toczą między sobą zacięte walki. Żywią się głównie trawami i roślinnością wodną. Samica rodzi w kwietniu lub maju jedno do dwóch młodych. Żyją przeciętnie 18, maksymalnie 23 lata.
Krzyżuje się z jeleniem szlachetnym.
Zagrożenia i ochrona [edytuj]
Gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem. W warunkach naturalnych (lecz pod stałą kontrolą) występują jedynie w Beijing Milu Park i Dafeng Milu Natural Reserve. Obecna populacja uważana jest za stabilną.
Przypisy
- ↑ Elaphurus davidianus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Ogród Zoologiczny w Poznaniu.
Bibliografia [edytuj]
- Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
- Jacobson, E. 2003: „Elaphurus davidianus”, Animal Diversity Web (On-line) (ang.). [dostęp 22 listopada 2007].
