Jerry John Rawlings

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jerry John Rawlings
Jerry Rawlings 2.jpg
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1947
Akra
Ghana 8. prezydent Ghany
(5. prezydent II Republiki Ghany)
Okres urzędowania od 4 czerwca 1979
do 24 września 1979
Poprzednik Frederick Akuffo
Następca Hilla Limann
Ghana 10. prezydent Ghany
(6., ostatni prezydent II Republiki Ghany)
Okres urzędowania od 31 grudnia 1981
do 7 stycznia 1993
Poprzednik Hilla Limann
Ghana 10. prezydent Ghany
(1. prezydent III Republiki Ghany)
Okres urzędowania od 7 stycznia 1993
do 7 stycznia 2001
Następca John Kufuor
Odznaczenia
Order Jamajki
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Jerry John Rawlings (ur. 22 czerwca 1947 w Akrze) – ghański wojskowy, polityk, prezydent i szef rządu, przywódca polityczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Szkota i kobiety pochodzącej z plemienia Ewe[1]. Uczył się w Achimota College i w Ghańskiej Akademii Wojskowej. W 1969 otrzymał przydział do lotnictwa. Pierwszy raz objął władzę w wyniku wojskowego zamachu stanu w czerwca 1979, obalając Najwyższą Radę Wojskową i obiecując walkę z korupcją i reformy. Był głównym organizatorem zamachu, miał wówczas stopień kapitana lotnictwa. 6 wyższych oficerów zostało publicznie rozstrzelanych: wśród nich byli generałowie Akwasi Afrifa, Frederick Akuffo i Ignatius Kutu-Acheampong - byli prezydenci. W ciągu czterech miesięcy przywrócił rząd cywilny. Zagroził drugim zamachem w wypadku, gdyby politycy przekładali własne dobro nad dobro obywateli. Ppoczątkowo wycofał się z polityki, lecz z powodu utrzymywania się korupcji ponownie przejął rządy 31 grudnia 1981, dokonując następnego zamachu stanu, i mimo obietnicy powrotu władzy cywilnej, przez ponad 10 lat utrzymywał pozycję szefa państwa jako przewodniczący Tymczasowej Narodowej Rady Obrony.

Uprawiał rządy absolutne, przeprowadził w Ghanie radykalne reformy gospodarcze na wzór zachodni, uporządkował finanse, ukrócił korupcję, a pod koniec lat 80. przywrócił pluralizm polityczny i w 1992 r. zorganizował wybory prezydenckie, ustanowiwszy system wielopartyjny. W tym samym roku wprowadzono konstytucję, która zniosła najwyższą władzę Tymczasowej Narodowej Rady Obrony[2]. Wówczas zrezygnował ze służby w armii, po czym założył własną partię - Narodowy Kongres Demokratyczny. Dzięki bezwzględnym, ale owocnym rządom przez ponad dziesięć lat, stał się popularny i z sukcesem przeistoczył się z przywódcy militarnego w konstytucyjnie wybraną głowę państwa. W 1996 zdobył reelekcję, a na początku 2001 złożył urząd, nie próbując zmieniać konstytucji by zwiększyć liczbę kadencji prezydenckich z dwóch. Dzięki temu Rawlings stał się wzorem procesu demokratycznego w Afryce.

Przypisy

  1. Alan Palmer, Kto jest kim w polityce. Świat od roku 1860, Wydawnictwo Magnum, Warszawa, 1998, przeł. Wiesław Horabik, Tadeusz Szafrański, s. 331
  2. Alan Palmer, Kto jest kim w polityce. Świat od roku 1860, Wydawnictwo Magnum, Warszawa, 1998, przeł. Wiesław Horabik, Tadeusz Szafrański, s. 331

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]