Jim Hall (gitarzysta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jim Hall
Ilustracja
Jim Hall (2010)
Imię i nazwisko James Stanley Hall
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1930
Buffalo
Pochodzenie Amerykanin
Data i miejsce śmierci 10 grudnia 2013
Nowy Jork
Instrument gitara
Gatunek jazz
Powiązania Ella Fitzgerald, Gerry Mulligan, Sonny Rollins, Quincy Jones, Ron Carter
Strona internetowa

Jim Hall, właśc. James Stanley Hall (ur. 4 grudnia 1930 w Buffalo[1][2], zm. 10 grudnia 2013 w Nowym Jorku) – amerykański gitarzysta jazzowy. Laureat NEA Jazz Masters Award[3] 2004.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Wychowany w rodzinie muzyków, w wieku 10 lat rozpoczął naukę gry na gitarze. Mając 13 lat grał już w Cleveland w zespole jazzowym. Uczęszczał do Cleveland Institute of Music i studiował grę na gitarze klasycznej w Los Angeles u Vincente Gomeza. Pozostawał wówczas pod wpływem muzyki Django Reinhardta. W latach 50. występował w różnych grupach (Chico Hamilton Quintet, 1955-1956; Jimmy Giuffre Three, 1956-1959) oraz jako muzyk studyjny. Nagrał wówczas m.in. album z Billem Evansem. Dzięki występom z Ellą Fitzgerald (1960-1961) w Ameryce Południowej poznał bossa novę. Na początku lat 60. podjął współpracę z Sonnym Rollinsem (1961-1962). Pod koniec lat 60. nagrywał z Gerrym Mulliganem, Quincym Jonesem i Herbiem Hancockiem. W latach 70. nagrywał między innymi z Ornette'em Colemanem, czy w duecie z basistą Ronem Carterem. Nagrał też płyty z takimi muzykami jak Michel Petrucciani, Mike Stern i Pat Metheny.

Wybrana dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1957 Jazz Guitar
  • 1959 Seven Pieces (z Jimmym Giuffre'em)
  • 1960 Good Friday
  • 1962 Undercurrent (z Billem Evansem)
The Bridge (z Sonnym Rollinsem)
  • 1963 Live at the Half Note (z Artem Farmerem)
  • 1964 Glad to Be Unhappy
  • 1966 Intermodulation
  • 1969 It's Nice to Be with You
  • 1971 Where Would I Be?
  • 1972 Alone Together (z Ronem Carterem)
  • 1975 Concierto (z Paulem Desmondem)
Jim Hall Live!
Commitment
  • 1976 Jim Hall Live in Tokyo
  • 1978 Jim Hall and Red Mitchell
  • 1979 Live at the North Sea Jazz Festival (z Bobem Brookmeyerem)
  • 1981 Circles
  • 1981 It's a Breeze (z Itzhakiem Perlmanem i Andrè Previnem)
  • 1982 First Edition
  • 1984 Telephone (z Ronem Carterem)
  • 1986 Jim Hall's Three
  • 1987 Power of Three (z Michelem Petruccianim i Wayne'em Shorterem)
  • 1988 These Roots
  • 1989 All Across the City
  • 1991 Live at Town Hall
  • 1992 Youkali
Subsequently
  • 1993 Live at Village West
Something Special
  • 1994 Dedications & Inspirations
  • 1996 Dialogues
  • 1997 Textures
  • 1998 Live at the Village Vanguard
By Arrangement
  • 1999 Jim Hall & Pat Metheny
Jim Hall
  • 2000 Grand Slam: Live at the Regattabar, Cambridge Massachusetts
Ballad Essentials
  • 2001 Jim Hall & Basses
  • 2002 Live in Tokyo
  • 2004 Magic Meeting
  • 2005 Blues on the Rocks
Duologues (z Enrico Pieranunzim)
Free Association
  • 2006 Complete Jazz Guitar
Concierto

Przypisy

  1. Ian Carr, Digby Fairweather, Brian Priestley: The rough guide to jazz. Rough Guides, 2004, s. 325. ISBN 9781843532569.
  2. Jim Hall na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-06-02].
  3. NEA Jazz Masters – Jim Hall. [dostęp 2014-07-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]