Joe Dassin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Joe Dassin, właśc. Joseph Ira Dassin (ur. 7 listopada 1938[1] w Nowym Jorku, zm. 20 sierpnia 1980[2] w Papeete) – amerykański, ale francuskojęzyczny piosenkarz i kompozytor, który największe triumfy święcił we Francji – był tam jednym z najpopularniejszych wokalistów w latach 60. i 70. XX wieku. W swojej twórczości łączył folk, country i francuski pop.

Wylansował takie hity, jak "L'Été indien" i "Et si tu n'existais pas" (których autorem jest m.in. Toto Cutugno), "Les Champs-Élysées" czy "Le petit pain au chocolat".

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem reżysera żydowskiego pochodzenia[a] Julesa Dassina (1911-2008) i Béatrice Launer (1913–1994) – węgierskiej wiolinistki żydowskiego pochodzenia, urodzonej w Nowym Jorku[b]. Urodził się i dzieciństwo spędził w Stanach Zjednoczonych, ale wykształcenie odebrał już w Szwajcarii, po tym jak ojciec był zmuszony emigrować z USA w 1953.[c] W 1956 powrócił do Stanów Zjednoczonych; tam też ukończył studia na Uniwersytecie Michigan, po czym wyjechał na stałe do Francji.

Zmarł na atak serca podczas wakacji na Tahiti.

Największe przeboje[edytuj | edytuj kod]

  • 1965 : Bip-bip
  • 1965 : Guantanamera
  • 1966 : Comme la lune
  • 1966 : Ça m’avance à quoi
  • 1966 : Excuse me lady
  • 1966 : Dans la brume du matin
  • 1967 : Les Dalton
  • 1967 : Marie-Jeanne
  • 1968 : Siffler sur la colline
  • 1968 : Comment te dire
  • 1968 : La bande à Bonnot
  • 1968 : Plus je te vois, plus je te veux
  • 1968 : Ma bonne étoile
  • 1968 : Le petit pain au chocolat
  • 1969 : Le chemin de papa
  • 1969 : Les Champs-Élysées
  • 1969 : Mon village du bout du monde
  • 1969 : C’est la vie, Lily
  • 1969 : Billy le bordelais
  • 1970 : L’Amérique
  • 1970 : Cécilia
  • 1970 : La fleur aux dents
  • 1970 : L'équipe à Jojo
  • 1970 : La luzerne
  • 1971 : La ligne de vie
  • 1971 : La mal-aimée du courrier du cœur
  • 1971 : Allez roulez!
  • 1972 : Taka Takata (la femme du toréro)
  • 1972 : Le moustique
  • 1972 : Salut les amoureux
  • 1972 : La complainte de l’heure de pointe (A vélo dans Paris)
  • 1972 : Vaya na cumana
  • 1972 : S’aimer sous la pluie
  • 1973 : Je t’aime, je t’aime
  • 1973 : Quand on a seize ans
  • 1973 : Fais moi de l'électricité
  • 1973 : Les plus belles années de ma vie
  • 1973 : La dernière page
  • 1974 : C’est du mélo
  • 1974 : Vade retro
  • 1974 : Si tu t’appelles mélancolie
  • 1974 : L’amour etc.
  • 1974 : Annie de l’année dernière
  • 1975 : L'Été indien
  • 1975 : Depuis l’année dernière (inédit)
  • 1975 : Et si tu n'existais pas
  • 1975 : Il faut naître à Monaco
  • 1975 : Ça va pas changer le monde
  • 1975 : Salut
  • 1976 : Il était une fois nous deux
  • 1976 : À toi
  • 1976 : Le jardin du Luxembourg
  • 1976 : Le café des Trois Colombes
  • 1977 : Et l’amour s’en va
  • 1978 : Dans les yeux d'Émilie
  • 1978 : La demoiselle de déshonneur
  • 1978 : La première femme de ma vie
  • 1978 : Maria
  • 1978 : Si tu penses à moi
  • 1978 : La vie se chante, la vie se pleure
  • 1978 : Un lord anglais
  • 1978 : Côté banjo, côté violon
  • 1978 : Happy birthday
  • 1979 : Le dernier slow
  • 1979 : Tellement bu, tellement fumé
  • 1979 : Le marché aux puces
  • 1979 : Blue country

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Żydowscy przodkowie Julesa Dassina, który przyszedł na świat w Middletown w amerykańskim stanie Connecticut, pochodzili z terenów dzisiejszej Ukrainy. Dziadek Joe Dassina – Samuel Dassin – był żydowskim emigrantem, który opuszczając port w Odessie, odbył długą podróż morską statkiem, szukając lepszego życia w Stanach Zjednoczonych. Przybywając do nowego kraju nie mówił po angielsku, a tym bardziej po francusku. Podał jednak nazwisko Dassin i takie odnotowano w dokumentach.
  2. Żydowscy przodkowie Béatrice Launer pochodzili z Węgier.
  3. Powodem były oskarżeniach o działalność komunistyczną.

Przypisy