John P. Meier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

John Paul Meier (ur. 1942) – amerykański duchowny katolicki, naukowiec zajmujący się badaniami nad Nowym Testamentem oraz judaizmem i chrześcijaństwem w starożytności, jeden z czołowych przedstawicieli tzw. trzeciej fali współczesnych badań nad Jezusem historycznym (ang. third quest). Znany zwłaszcza jako autor czterotomowej monografii Żyd z marginesu: nowe spojrzenie na historycznego Jezusa (ang. A Marginal Jew: Rethinking the Historical Jesus). Aktualnie pracuje jako profesor na Wydziale Teologii na University of Notre Dame[1].

Monografia o Jezusie historycznym[edytuj | edytuj kod]

W swojej monografii A Marginal Jew: Rethinking the Historical Jesus Meier używa współczesnych metod historycznych, by dotrzeć do wiedzy o historycznym Jezusie (w odróżnieniu od odkrywania Jezusa biblijnego, do analizy włączane są źródła niekanoniczne i wiedza o epoce).

Tom 1[edytuj | edytuj kod]

Meier proponuje następujące kryteria metodologiczne do odróżnienia słów i czynów Jezusa od teologii wczesnych naśladowców:

  • kryterium zakłopotania (ang. criterion of embarrassment) - przekazy, które były według współczesnej wiedzy niewygodne dla wczesnych wyznawców, są lepiej umocowane niż pozostałe.
  • kryterium nieciągłości (ang. criterion of discontinuity) - jeśli przekaz o słowach lub czynach Jezusa nie może zostać wywiedziony z judaizmu lub wczesnego Kościoła, może być autentyczny.
  • kryterium wielu źródeł (ang. criterion of multiple attestation) - im więcej niezależnych tradycji mówi o czynach lub słowach Jezusa, tym większe prawdopodobieństwo, że są autentyczne.
  • kryterium spójności (ang. criterion of coherence) - nawet jeśli pierwsze cztery kryteria są spełnione, pożądana jest niesprzeczność między różnymi czynami i słowami Jezusa.
  • kryterium odrzucenia i egzekucji (ang. criterion of rejection and execution) - jako że znany jest tragiczny koniec publicznej działalności Jezusa, można tę wiedzę wykorzystać w ocenie, które słowa i czyny Jezusa mogły wywołać wrogość, szczególnie u ówczesnych możnych.

Kryteria należy stosować łącznie, a nawet to pozwala jedynie na ocenę prawdopodobieństwa autentyczności danej tradycji.

W dalszej części tomu Meier analizuje pochodzenie Jezusa, jego kontekst kulturowy i edukację oraz relacje rodzinne. Na końcu proponuje zarys chronologii życia Jezusa.

Tom 2[edytuj | edytuj kod]

Meier analizuje powiązania Jezusa z Janem Chrzcicielem (którego uznaje za jego mentora), przesłanie Jezusa (proklamacja Królestwa Bożego) i świadectwa cudów Jezusa.

Tom 3[edytuj | edytuj kod]

Meier próbuje umiejscowić Jezusa w kontekście jego naśladowców, uczniów i stronnictw w ówczesnej Palestynie (faryzeuszy, saduceuszy, esseńczyków, samarytan, skryb i zelotów).

Tom 4[edytuj | edytuj kod]

Meier analizuje stosunek Jezusa do prawa mojżeszowego w kwestiach takich jak rozwód, przysięgi, przestrzeganie szabatu, czystość rytualna oraz podejmuje temat przykazań miłości w Ewangeliach.

Opinie i nawiązania[edytuj | edytuj kod]

Benedykt XVI w Jezusie z Nazaretu pisze o monografii Meiera: To wielotomowe dzieło amerykańskiego egzegety stanowi pod wieloma względami model metody historyczno-krytycznej, w którym widać zarówno jej znaczenie, jak i granice [2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. John P. Meier - Department of Theology, University of Notre Dame.
  2. Benedykt XVI, Jezus z Nazaretu. Część pierwsza. Od chrztu w Jordanie do Przemienienia., Wydawnictwo M., Kraków 2007, s. 293.