Jonathan Fabbro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jonathan Fabbro
Jonathan Fabbro.jpg
Imię i nazwisko Jonathan Fabbro
Data i miejsce
urodzenia
16 stycznia 1982
Buenos Aires,  Argentyna
Pozycja Pomocnik
Wzrost 188 cm
Masa ciała 84 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Cerro Porteño
Numer 17
Kariera juniorska
1999–2001
2001–2002
Argentinos Juniors
Mallorca
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2002–2003
2004–2005
2005
2006
2006
2007–2010
2011–
Boca Juniors
Once Caldas
Dorados
Atlético Mineiro
Universidad Católica
Guaraní
Cerro Porteño
6 (1)
26 (5)
13 (2)
0 (0)
16 (3)
121 (43)
55 (16)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2012–  Paragwaj 6 (2)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 1 grudnia 2012.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 1 grudnia 2012.

Jonathan Fabbro (ur. 16 stycznia 1982 w Buenos Aires) – paragwajski piłkarz pochodzenia argentyńskiego występujący na pozycji ofensywnego pomocnika, obecnie zawodnik Cerro Porteño. Jego brat Darío Fabbro również był piłkarzem.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Fabbro pochodzi ze stołecznego miasta Buenos Aires i jest wychowankiem tamtejszego zespołu Argentinos Juniors. W jego barwach nie rozegrał jednak żadnego spotkania, a jako dziewiętnastolatek wyjechał do Hiszpanii, gdzie podpisał kontrakt z RCD Mallorca. Tam również nie potrafił przebić się do ekipy seniorów i wiosną 2002 powrócił do ojczyzny, zostając graczem jednego z najbardziej utytułowanych klubów w kraju, Boca Juniors. W argentyńskiej Primera División zadebiutował 5 maja 2002 w wygranym 2:1 spotkaniu z Vélezem Sarsfield, natomiast jedynego gola strzelił 6 lipca 2003 w przegranej 2:7 konfrontacji z Rosario Central. Mimo pozycji rezerwowego w drużynie Boca odniósł z nią kilka sukcesów; wicemistrzostwo kraju w sezonach Clausura 2002 i Clausura 2003, mistrzostwo kraju podczas fazy Apertura 2003 i triumf w Copa Libertadores, jednak w dwóch ostatnich z wymienionych rozgrywek nie wystąpił w żadnym meczu.

W styczniu 2004 Fabbro przeszedł do kolumbijskiego klubu Once Caldas z miasta Manizales. Już parę miesięcy później po raz drugi w karierze zwyciężył w rozgrywkach Copa Libertadores, tym razem będąc przeważnie podstawowym piłkarzem ekipy. Drużyna Once Caldas w dwumeczu finałowym rozgrywek pokonała po rzutach karnych jego poprzedni klub, Boca Juniors. W tym samym roku wystąpił również w meczu z FC Porto o Puchar Interkontynentalny, gdzie jego zespół uległ jednak w serii jedenastek portugalskiej ekipie, a on sam przestrzelił swój rzut karny. Latem 2005 został piłkarzem meksykańskiego Dorados de Sinaloa, w którym zadebiutował 14 sierpnia w przegranym 1:2 spotkaniu ligowym z Américą, a pierwszego gola zdobył 3 października w pojedynku z Pachucą, także przegranym 1:2. W Dorados spędził pół roku, będąc podstawowym rozgrywającym drużyny, jednak nie odniósł z nią żadnych sukcesów, a po sezonie 2005/2006 spadła ona do drugiej ligi.

Wiosną 2006 Fabbro reprezentował barwy brazylijskiego Atlético Mineiro z miasta Belo Horizonte, lecz nie wywalczył z nim żadnego trofeum w lidze stanowej i po pół roku opuścił klub na rzecz chilijskiego Universidadu Católica, gdzie występował z podobnym skutkiem. W 2007 roku wyjechał do Paragwaju, gdzie przeszedł do stołecznego Club Guaraní. Tam szybko został jednym z najlepszych graczy ligi i w jesiennym sezonie Clausura 2008 wywalczył z nim wicemistrzostwo kraju. W 2009 otrzymał nagrodę dla najlepszego piłkarza paragwajskiej Primera División, za to w rozgrywkach Apertura 2010 osiągnął tytuł mistrza Paragwaju. W barwach Guaraní wziął także udział w kilku edycjach turniejów międzynarodowych, jednak nie odniósł w nich sukcesów porównywalnych do ligowych.

W styczniu 2011 Fabbro przeszedł do Cerro Porteño, z którym dotarł do półfinału Copa Libertadores, w sezonie Clausura 2011 zdobył tytuł wicemistrzowski, natomiast już pół roku później, podczas rozgrywek Apertura 2012 wywalczył drugie w karierze mistrzostwo Paragwaju. Z pięcioma golami na koncie został królem strzelców Copa Sudamericana, a jego świetne występy zaowocowały zainteresowaniem ze strony klubów takich jak River Plate i otrzymaniem tytułu najlepszego paragwajskiego piłkarza w 2012 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2010 Fabbro otrzymał paragwajskie obywatelstwo, w wyniku kilkuletniej gry w klubach z tego kraju. Pierwsze powołanie do reprezentacji Paragwaju otrzymał jednak ponad dwa lata później od selekcjonera Gerardo Pelusso, gdyż dopiero wówczas pozwoliły na to przepisy FIFA dotyczące naturalizacji obcokrajowców. W kadrze narodowej zadebiutował ostatecznie 15 sierpnia 2012 w zremisowanym 3:3 meczu towarzyskim z Gwatemalą, zdobywając w nim także premierowego gola w reprezentacji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]