José Garnelo y Alda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
José Garnelo y Alda
José Santiago Garnelo.jpg
José Garnelo
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1866 Engera, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 28 października 1944 Montilla, Hiszpania
Narodowość hiszpańska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl szkoła sewilska, naturalizm
Muzeum artysty Museo Garnelo w Montilla
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

José Santiago Garnelo y Aldahiszpański malarz, ilustrator i konserwator sztuki. Mimo, że pochodził z Walencji, jego dzieła były typowe dla szkoły sewilskiej, gdyż tam studiował malarstwo[1]. Tworzył głównie obrazy o tematyce historycznej i religijnej.

Pochodził z rodziny o tradycjach artystycznych. Malarstwem zajmowali się jego ojciec José Ramón Garnelo Gonzálvez i siostra Eloísa Garnelo Aparicio oraz kuzyni Jaime i Isidoro Garnelo Fillol. Jego brat brat Manuel Garnelo y Alda był rzeźbiarzem. Jego rodzice pochodzili z okolic Walencji; w 1867 r. przenieśli się z powodów zawodowych do Montilla w prowincji Kordowa.

W Montilla uczęszczał do Instituto Aguilar y Eslava de Cabra, który ukończył w 1882 roku. Zaczął studiować filozofię i literaturę w Sewilli, ale szybko zmienił szkołę na Akademię Sztuk Pięknych, gdzie studiował malarstwo w latach 1883-85. W Sewilli jego nauczycielami byli Eduardo Cano i Manuel Ussel[1].

Od 1885 r. kontynuował studia na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych Św. Ferdynanda w Madrycie, gdzie uczył się u takich artystów jak Dióscoro Puebla, Carlos Luis Ribera i Casto Plasencia. W 1888 r. otrzymał stypendium na studia we Włoszech i wyjechał do Rzymu razem z takimi artystami jak Joaquín Sorolla oraz braćmi Manuelem i José Villegas Cordero.

Podróżował do Paryża, Austrii i Bawarii. Wykonał ilustracje do książki ojca zatytułowanej El hombre ante la estética o tratado de antropología artística. Opublikował dzieło Escala gráfica y el compás de inclinación, które zaprezentował w Rzymie w 1911 roku. Wziął udział w wielu wystawach, na Krajowej Wystawie Sztuk Pięknych w Madrycie otrzymał II medal w 1887 i 1890 za dzieła La muerte de Lucano i Duelo interrumpido oraz I medal w 1892 r. za dzieło Cornelia.

Malował na przełomie wieków, w jego dziełach można zobaczyć wpływy różnych styli, nigdy jednak nie porzucił naturalizmu. Przykładał szczególną uwagę do kompozycji, koloru i ruchu. W niektórych jego dziełach pojawiają się tendencje impresjonistyczne, będące wpływem Joaquina Sorolli.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • La gruta de Lourdes
  • Jesús, manantial de amor,
  • Los niños José Juan y Gloria de la Bárcena y Tomás Salvany, 1899.
  • La muerte de Lucano, 1887.
  • Retrato de Alfonso XIII
  • Grato recuerdo
  • Carmencita
  • Viva Sevilla!
  • Sueño feliz
  • La Salve en la gruta de Lourdes
  • Manantial de amor
  • Lourdes
  • Montecarlo
  • Magdalena
  • Los primeros homenajes del nuevo mundo a Colón
  • Cultura española a través de los tiempos

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Suicida per amor, ok. 1892
Cornelia, 1892
Dzieła José Garnelo y Alda

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Inmaculada Concepción Rodríguez Aguilar: La pintura sevillana(1900-1936): Arte y cultura en la prensa. Sewilla: Uniwersytet w Sewilli, 2000. ISBN 84-4720-576-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miguel Carlos Clementson: El mundo clásico en José Garnelo y Alda. Kordowa: Diputación Provincial, 1985.
  • Miguel C. Clementson Lope(red.): Los Garnelo en Montilla (hiszp.). Museo Garnelo. [dostęp 02-08-2012].