Juan Fernando López Aguilar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Juan Fernando López Aguilar
Juan Fernando Lopez Aguilar politikaria eta Justizia Ministro ohia.jpg
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1961
Las Palmas de Gran Canaria
Minister sprawiedliwości Hiszpanii
Przynależność polityczna PSOE
Okres urzędowania od 2004
do 2007
Poprzednik José María Michavila
Następca Mariano Fernández Bermejo

Juan Fernando López Aguilar (ur. 10 czerwca 1961 w Las Palmas de Gran Canaria) – hiszpański polityk i prawnik, były minister sprawiedliwości, deputowany do Parlamentu Europejskiego VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo na Uniwersytecie w Granadzie i na Uniwersytecie Complutense w Madrycie[1]. Stopień naukowy doktora uzyskał na Uniwersytecie Bolońskim. W 1993 został profesorem prawa konstytucyjnego na Uniwersytecie w Las Palmas de Gran Canaria.

W 1983 przystąpił do Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE). Od 1990 pełnił funkcję doradcy ministra sprawiedliwości, później do 1996 był dyrektorem biura ministra w resorcie administracji publicznej i edukacji. Od 1996 był wybierany na posła do Kongresu Deputowanych.

18 kwietnia 2004 objął urząd ministra sprawiedliwości w pierwszym rządzie José Luisa Zapatero. Zrezygnował z tego stanowiska 12 lutego 2007, aby poświęcić się kampanii wyborczej na Wyspach Kanaryjskich. Prowadzona przez niego PSOE wygrała wybory regionalne, jednak większościową koalicję zawiązały Koalicja Kanaryjska i Partia Ludowa, a premierem Wysp Kanaryjskich został Paulino Rivero.

W tym samym roku Juan Fernando López Aguilar objął funkcję sekretarza generalnego socjalistów w tym regionie. W 2008 został członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy[2]. W wyborach w 2009 z ramienia PSOE uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. W PE przystąpił do grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów, wybrano go też na przewodniczącego Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych[1]. W 2014 został wybrany na kolejną kadencję europarlamentu.

Przypisy