José Luis Rodríguez Zapatero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
José Luis Rodríguez Zapatero
J. L. R. Zapatero.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1960
Valladolid
Hiszpania Premier Hiszpanii
Przynależność polityczna Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 17 kwietnia 2004
do 21 grudnia 2011
Poprzednik José María Aznar López
Następca Mariano Rajoy
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej (cywilny) Wielki Oficer Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa) Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)[potrzebne źródło]
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
José Luis Rodríguez Zapatero i przywódca Libii Mu’ammar al-Kaddafi. (2010)
José Luis Rodríguez Zapatero i Premier Bułgarii Bojko Borisow. (2011)

José Luis Rodríguez Zapatero (wym. [xoˈse ˈlwiz roˈðɾiɣeθ θapaˈteɾo] i; ur. 4 sierpnia 1960 w Valladolid) – polityk hiszpański, lider socjaldemokratycznej PSOE, od 2004 do 2011 premier Hiszpanii (piąty od czasu transformacji ustrojowej).

Młodość[edytuj | edytuj kod]

José Luis Rodríguez Zapatero urodził się w Valladolid. Jego ojciec Juan Rodríguez García-Lozano jest adwokatem. Jego matka Purificación Zapatero zmarła w październiku 2000. Pochodzi z rodziny o lewicowych tradycjach. Jego dziadek od strony ojca, Juan Rodríguez Lozano, walczył po stronie republiki w hiszpańskiej wojnie domowej w stopniu kapitana. Został zamordowany przez narodowców za odmowę walki po ich stronie i niezdystansowanie się od ideałów republikańskich.

Zapatero dorastał w León. Po ukończeniu szkoły średniej, rozpoczął studia w dziedzinie prawa na Uniwersytecie León, które skończył w 1982. Następnie pracował na tej samej uczelni jako nauczyciel akademicki w dziedzinie prawa konstytucyjnego w latach 1982–1986.

Początki w polityce[edytuj | edytuj kod]

Zainteresowanie polityką pojawiło się bardzo wcześnie. W 1976, w niecały miesiąc po zalegalizowaniu partii opozycyjnych w Hiszpanii po okresie Francisco Franco, Zapatero uczestniczył w spotkaniu Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE), której przewodniczył późniejszy premier Felipe González. Było to jeszcze przed zalegalizowaniem samej partii.

W 1979, wkrótce po skończeniu 18 lat wstąpił do PSOE, a od 1982 przewodniczył socjalistycznej organizacji młodzieżowej w prowincji Leon. Od 1986 deputowany do Kortezów, od 1988 szef PSOE w prowincji León, od 1997 członek Federalnego Komitetu Wykonawczego partii.

Szef socjalistów i premier[edytuj | edytuj kod]

W 2000, po porażce socjalistów w wyborach parlamentarnych został wybrany na sekretarza generalnego PSOE. Do kolejnych wyborów w 2004 prowadził partię między innymi pod hasłem wyprowadzenia hiszpańskich sił z Iraku. Kampania była bardzo wyrównana, choć prowadziła z niewielką przewagą Partia Ludowa (PP). Szok spowodowany zamachami w Madrycie z 11 marca 2004 odwrócił los i Zapatero wygrał. 17 kwietnia 2004 został zaprzysiężony na premiera, zastępując José Maríę Aznara. W 2008 w wyborach parlamentarnych socjaliści ponownie wygrali przy poparciu 43,7%, a tym samym Zapatero utrzymał stanowisko premiera na kolejną kadencję. Opozycyjna Partia Ludowa zdobyła 40,1%.

Od momentu objęcia przez niego stanowiska premiera Hiszpania m.in. wycofała wojska z Iraku oraz zalegalizowała małżeństwa osób tej samej płci. Zlikwidowano także nauczanie religii w szkołach.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

27 stycznia 1990 ożenił się z Sonsolesą Espinosą, z którą ma dwie córki: Laurę (ur. 1993) i Albę (1995). Jest kibicem katalońskiego klubu piłkarskiego FC Barcelona[1].

Przypisy

  1. FC Barcelona: Top 10 Celebrity Fans of Barca (ang.). bleacherreport.com. [dostęp 9 września 2013].