Jules Michelet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jules Michelet

Jules Michelet (ur. 21 sierpnia 1798 w Paryżu, zm. 9 lutego 1874 w Hyères) – historyk, pisarz i filozof francuski okresu romantyzmu.

Od 1830 dyrektor archiwów państwowych. Pracował będąc profesorem w Ècole Normale Supèrieure od 1827 roku, później objął stanowisko profesora na Sorbonie (1834). Pracował tam rok. Będąc profesorem Collège de France (1838-1848), cieszył się już ogromną popularnością. Wykorzystywał wykłady w Collège de France do głoszenia poglądów antyklerykalnych i liberalnych, co przypłacił utratą swego stanowiska po zamachu stanu Napoleona III (1851). Za odmowę przysięgi rządowi Napoleona III został też usunięty z dyrekcji archiwum (1852). Był też członkiem Akademii Moralnych i Politycznych.

W dziełach swych, pisanych znakomitym stylem, niezwykle barwnie i obrazowo, dążył do pełnej syntezy, za którą uważał ukazanie przeszłości we wszystkich jej przejawach. W swych pracach kierował się zasadą: "Trzeba wziąć źródło na łoże tortur, zmuszając je, by wykrztusiło informację". Występował w obronie Polski, opublikował m.in. Kościuszko, legenda demokratyczna w 1851. Napisał też inne dzieła o Polsce, m.in. Pologne et Russie (1854), La Pologne martyre (1863). W czasie Komuny Paryskiej napisał patriotyczną broszurę o jej obronie La France devant l'Europe (1871).

Jest też autorem 17-tomowej historii Francji pisanej w latach 1855-1867 i twórcą "białej" legendy Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Historię rewolucji francuskiej napisał w latach (1847-1853). Obejmowała ona 7 tomów. W 1855 roku napisał Historię Francji, w której po raz pierwszy zostało użyte sformułowanie Odrodzenie (Renesans). Napisał też eseje poświęcone przyrodzie np: Ptak (1856). Inne dzieła to: L'insecte (1857), Czarownica (1862) oraz La Bible de l'humanité (1864). W dziele pt: Nos fils (1869), nawiązał do teorii: Komenskiego, Rousseau, Pestalozziego i Fröbla.

Michelet ma także swój wkład w formułowanie idei integracji europejskiej. Próbował on przeciwstawić Europie gwałcącej prawa narodów koncepcję "wspólnej ojczyzny europejskiej" do której wszystkie narody kontynentu wnosiłyby własny wkład, tworząc nową, bardziej sprawiedliwą Europę. Wiodącą rolę w realizacji tego projektu Michelet przyznawał Francji. Zasłynął jako radykalny demokrata i sympatyk Polski.

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Jules Michelet