Kąt padania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kąt padania w optyce

Kąt padania w optycekąt pomiędzy promieniem padającym na powierzchnię rozgraniczającej dwa ośrodki a normalną do tej powierzchni w punkcie padania promienia. Kąt ten zawiera się w granicach 0÷0,5π rad (0÷90°).

Dyfrakcja Bragga[edytuj | edytuj kod]

W przypadku dyfrakcji Bragga kątem padania nazywa się kąt dopełniający do kąta padania definiowanego w optyce, czyli kąt pomiędzy wiązką promieniowania a powierzchnią kryształu.

Mechanika[edytuj | edytuj kod]

Pojęcie kąta padania stosowane jest też w mechanice do opisu zjawiska odbicia ciała od powierzchni innego ciała. Kąt padania definiowany jest wówczas podobnie jak w optyce.

Uwaga o stosowaniu terminu w geografii szkolnej[edytuj | edytuj kod]

W szkolnej geografii, zwłaszcza dawniej, stosowano określenie kąt padania promieni słonecznych mając na myśli wysokość astronomiczną Słońca (rzadziej – kąt mierzony np. od powierzchni stoku). Kąt wysokości Słońca jest bowiem mierzony od powierzchni poziomej, a nie jak w fizyce – od prostej prostopadłej, czyli normalnej. Dlatego używanie określenia kąt padania promieni słonecznych jest mylące i niezgodne z terminologią nauk przyrodniczych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]