Kangur parma
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kangur parma | |
| Macropus parma | |
| Waterhouse, 1846 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | ssaki niższe |
| Nadrząd | torbacze |
| Rząd | dwuprzodozębowce |
| Rodzina | kangurowate |
| Rodzaj | Macropus |
| Gatunek | kangur parma |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[1] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kangur parma (Macropus parma) - mały torbacz z rodziny kangurowatych.
Charakterystyka: Długość ciała od 44 do 53 cm, ogon mierzy od 40 do 55 cm. Masa ciała waha się w granicy 3,2 - 6 kg. Ubarwienie ciemnobrązowe z białym gardłem i brzuchem.
Siedlisko: Lasy deszczowe i równiny porośnięte buszem. Występuje na wybrzeżach Australii i w północnej części Nowej Zelandii.
Status: Od 1974 roku gatunek był już rzadko spotykany w środowisko naturalnym, natomiast od 1980 roku uważany jest za gatunek zagrożony. Często spotykany w niewoli.
Przypisy
- ↑ Macropus parma. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
