Karol Hiller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kompozycja ze spiralą, 1928

Karol Hiller (ur. 1 grudnia 1891 w Łodzi, zm. w grudniu 1939) – polski malarz, grafik, fotograf. Reprezentant nurtu konstruktywistycznego w latach 20. XX wieku. Twórca techniki graficznej (heliografiki).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1910-1912 studiował chemię w Wyższej Szkole Technicznej w Darmstadt. Kontynuował studia na Politechnice Warszawskiej. W okresie I wojny światowej został powołany do wojska i ewakuowany do Rosji. W Kijowie rozpoczął studia na Ukraińskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie zapoznał się z estetyką i techniką malarstwa ikonowego. W Kijowie zaangażował się politycznie po stronie lewicy. W roku 1921 powrócił do Polski i zamieszkał w Łodzi. Wraz z lewicowym poetą Witoldem Wandurskim zajął się upowszechnianiem sztuki wśród mieszkańców Łodzi. W roku 1926 wykonał litografie do tomu poezji Wandurskiego Sadze i złoto. Był założycielem Stowarzyszenia Artystów i Miłośników Sztuk Plastycznych „Start”. Był 1933-1936 redaktorem pisma "Forma". Zajmował się grafiką książkową oraz malarstwem ściennym. W latach 1930-1937 uczestniczył w wystawach Instytutu Propagandy Sztuki w Łodzi i Warszawie. Był działaczem Ligi Obrony Praw Człowieka i Obywatela[1].

Zginął rozstrzelany w nazistowskiej akcji eliminacji inteligencji polskiej "Intelligenzaktion Litzmannstadt", prawdopodobnie 20 grudnia 1939 roku w lesie lućmierskim pod Łodzią[2].

W Muzeum Sztuki w Łodzi odbyła się wystawa retrospektywna: Karol Hiller 1891–1939. Nowe widzenie: malarstwo, heliografika, rysunek, grafika (listopad 2002–marzec 2003, kuratorki: Zenobia Karnicka, Janina Ładnowska).

Przypisy

  1. Zofia Baranowicz:Polska Awangarda Artystyczna 1918-1939 Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe Warszawa 1979, ISBN 83-221-0074-4
  2. Sławomir Abramowicz. Wypędzeni z osiedla „Montiwiłła” Mireckiego w Łodzi. „Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej”. nr 12-1 (35-36) 2003-2004. s. 28. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons