Stanisław Więckowski

Stanisław Więckowski
Data i miejsce urodzenia	12 czerwca 1882 Barchów k. Łochowa
Data i miejsce śmierci	31 grudnia 1942 Auschwitz-Birkenau
Prezes Stronnictwa Demokratycznego
Przynależność polityczna	Stronnictwo Demokratyczne
Okres urzędowania	od 1940 do 1942
Poprzednik	Mieczysław Michałowicz
Następca	Mieczysław Bilek

Tablica pamiątkowa na jednej z łódzkich kamienic

Stanisław Antoni Więckowski (ur. 12 czerwca 1882 w Barchowie, zm. 31 grudnia 1942 w Auschwitz-Birkenau) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego, polityk, działacz społeczny i niepodległościowy związany z Łodzią.

Życiorys

W czasie I wojny światowej od 1915 służył w Legionach Polskich jako lekarz. W listopadzie 1918 został komendantem Szpitala Okręgowego w Łodzi. Równocześnie sprawował funkcję naczelnego lekarza VIII Okręgu Wojskowego, naczelnego lekarza załogi miasta Łodzi i naczelnego lekarza 28 Pułku Piechoty "Dzieci Łódzkich". W maju 1919 objął obowiązki komendanta Szpitala Polowego Nr 402 i w następnym miesiącu wyjechał na front. Po zakończeniu wojny z bolszewikami kierował pracą Wydziału Superrewizyjno-Inwalidzkiego w Szefostwie Sanitarnym Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi. Do 30 listopada 1935 był szefem sanitarnym Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi.

W latach 1935–1939 był naczelnym lekarzem Ubezpieczalni Społecznej. Pełnił też funkcję ordynatora w oddziale Szpitala dla Psychicznie i Nerwowo Chorych “Kochanówka”.

Już w 1905 rozpoczął działalność społeczną, wstępując do Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1921 założył w Łodzi Ligę Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1937 zaczął organizować kluby terenowe, a w 1939 był współzałożycielem Stronnictwa Demokratycznego, którego został prezesem w 1940. W czasie okupacji niemieckiej był redaktorem prasy podziemnej Armii Krajowej. Wiosną 1942 został aresztowany, osadzony na Pawiaku w Warszawie, a następnie wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie został stracony.

Ukończył również studia filozoficzne i był wykładowcą historii starożytnej na Wolnej Wszechnicy Polskiej w Łodzi. Jest autorem monografii pt. Julian Apostata jako administrator i prawodawca (Warszawa, 1930 i 1937).

Po II wojnie światowej jego imieniem nazwano ulicę Cegielnianą w Łodzi.

Bibliografia

• Witold Jarno, Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939, Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego, Katedra Historii Polski Współczesnej, Wydawnictwo „Ibidem”, Łódź 2001, ISBN 83-88679-10-4, s. 35, 48, 190 i 192.