Kenny G

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kenny G
Kenny G photo.jpg
Kenny G podczas ceremonii przyznania nagród The Players Championship
Imię i nazwisko Kenneth Gorelick
Pseudonim Kenny G
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1956
Seattle
Instrument saksofon, flet
Gatunek smooth jazz
Zawód muzyk
Aktywność od 1982
Wytwórnia płytowa Arista
Strona internetowa

Kenneth Gorelick, lepiej znany jako Kenny G (ur. 5 czerwca 1956 w Seattle[1]) – amerykański saksofonista i klarnecista.

Pierwszy raz spotkał się z saksofonem, kiedy usłyszał czyjś występ w programie The Ed Sullivan Show. Jego matka wypożyczyła mu pierwszy saksofon, uczył się na nim grać w domu. Godzinami słuchał płyt wykonawców saksofonowych, próbując naśladować słyszane dźwięki. W Franklin High School, gdzie się uczył, należał do szkolnego zespołu.

Kenneth Gorelick rozpoczął swoją karierę jako profesjonalny saksofonista, kiedy dostał pracę u Barry'ego White'a w Love Unlimited Orchestra.

W 1982 roku podpisał umowę z Arista Records, jako solowy artysta. Wydał wiele albumów, na których gościnnie pojawiło się wiele gwiazd, m.in. Whitney Houston, Natalie Cole, Aretha Frankin i Smokey Robinson. Jego płyty są zazwyczaj klasyfikowane jako smooth jazz.

Jego czwarty album, Duotones przyniósł mu przełomowy sukces w 1986 roku. Jego instrumentem jest sopranowy saksofon, ale gra również na altowym i tenorowym saksofonie oraz okazjonalnie na flecie.

W 2003 roku, Kenny G został umieszczony na 25 miejscu najlepiej sprzedających się artystów w Ameryce, przez RIAA, z 48 milionami sprzedanych albumów w Stanach Zjednoczonych. W 1994 roku, wygrał nagrodę Grammy w kategorii Najlepsza instrumentalna kompozycja (Grammy Award for Best Instrumental Composition) za piosenkę "Forever in Love".

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy świąteczne[edytuj | edytuj kod]

Albumy live[edytuj | edytuj kod]

Albumy z największymi przebojami[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Covery[edytuj | edytuj kod]

EP[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja
Billboard Hot 100[2] US Hot R&B/Hip-Hop[2] US Adult Contemporary[2] US Top 40 Mainsteam[2] US Rhythmic Top 40[2] US Adult Top 40[2] US Hot Country[2] US Top 40 Tracks[2]
1984 "Hi, How Ya Doin'?" #23
1985 "Love on the Rise" #24
1986 "Don't Make Me Wait for Love" #15 #17 #2
1986 "What Does It Take (To Win Your Love)" #15
1987 "Songbird" #4 #23 #3
1988 "Silhouette" #13 #35 #2
1989 "Against Doctor's Orders" #65
1989 "We've Saved the Best for Last" #47 #18 #4
1989 "Going Home" #56 #46 #5
1992 "Forever in Love" #18 #73 #1 #18 #33
1993 "By the Time This Night is Over" #25 #37 #1 #29
1993 "Sentimental #72 #27
1994 "Even if My Heart Would Break" #28
1995 "Have Yourself a Merry Little Christmas" #26
1996 "The Moment" #63 #62 #16
1997 "Havana" #66
1999 "What a Wonderful World" #22
1999 "Auld Lang Syne" #7 #57 #3 #40 #15 #49 #30
2002 "One More Time" #19
2002 "Deck the Halls/The Twelve Days of Christmas" #26
2003 "Auld Lang Syne [Freedom Mix]" #98
2005 "I Believe I Can Fly" #28
2005 "The Way You Move" #12
2005 "My Favorite Things" #22
2005 "We Wish You a Merry Christmas" #15
2006 "Jingle Bell Rock" #35

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

1 lipca 2011 r. Kenny G wystąpił przed warszawską publicznością na wielkim koncercie inaugurującym polską prezydencję w UE.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]