Kerekowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kerekowie, Kerecy - wymierający, autochtoniczny etnos paleoazjatycki ze wschodniej Syberii (Rosja).

Populacja liczy 8 osób (rosyjski spis powszechny z 2002 r.); zamieszkują oni wybrzeże Morza Beringa, w rejonie beringowskim, w Czukockim Okręgu Autonomicznym.

Kerekowie zawsze byli dość nieliczni, ale jeszcze w 1959 liczyli ok. 100 osób, jednak jako iż żyli w mniejszości, przemieszani ze znacznie liczniejszymi Czukczami, ulegli asymilacji.

Niegdyś używali języka kereckiego, należącego do grupy paleoazjatyckiej, obecnie wymarł on, wyparty przez języki rosyjski i czukocki i dziś żaden Kerek nie posługuje się ojczystym językiem.

Tradycyjnymi zajęciami tego ludu są myślistwo, rybołówstwo oraz hodowla reniferów.

Tradycyjną religią był szamanizm; formalnie wyznają prawosławie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]