Język kerecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Керек
Obszar Rosja (Kamczatka)
Liczba mówiących 0?
Klasyfikacja genetyczna języki czukocko-kamczackie
*Języki czukocko-kamczackie północne
**Języki koriacko-alutorskie
***język kerecki
Pismo cyrylica
Kody języka
ISO 639-1 -
ISO 639-2 mis
ISO 639-3 krk
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język kerecki – wymarły język paleoazjatycki, używany przez Kereków, spokrewniony m.in. z językami czukockim i koriackim.

W 1997 r. w Rosji żyły jeszcze 2 osoby znające język kerecki. Język ten wymarł wraz ze śmiercią ostatniego użytkownika w 2005 r. Obecnie nieliczni pozostali Kerekowie (8 osób, według wyników spisu powszechnego z 2002 r.) posługują się językiem czukockim.

Kerecki jest językiem aglutynacyjnym prefiksowo-sufiksowym. W odróżnieniu od pozostałych języków czukocko-kamczackich ma mniej fonemów oraz nie posiada harmonii samogłoskowej. W gramatyce kereckiego jest siedem przypadków, przy odmianie czasowników związek zgody występuje zarówno z podmiotem, jak i z dopełnieniem. Język posiada konstrukcje ergatywne.

Dialekty[edytuj | edytuj kod]

  • majna-pilgiński
  • chatyrski

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]