Język kerecki
| Керек | |
| Obszar | Rosja (Kamczatka) |
| Liczba mówiących | 0? |
| Klasyfikacja genetyczna | języki czukocko-kamczackie *Języki czukocko-kamczackie północne **Języki koriacko-alutorskie ***język kerecki |
| Pismo | cyrylica |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | - |
| ISO 639-2 | mis |
| ISO 639-3 | krk |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język kerecki – wymarły język paleoazjatycki, używany przez Kereków, spokrewniony m.in. z językami czukockim i koriackim.
W 1997 r. w Rosji żyły jeszcze 2 osoby znające język kerecki. Język ten wymarł wraz ze śmiercią ostatniego użytkownika w 2005 r. Obecnie nieliczni pozostali Kerekowie (8 osób, według wyników spisu powszechnego z 2002 r.) posługują się językiem czukockim.
Kerecki jest językiem aglutynacyjnym prefiksowo-sufiksowym. W odróżnieniu od pozostałych języków czukocko-kamczackich ma mniej fonemów oraz nie posiada harmonii samogłoskowej. W gramatyce kereckiego jest siedem przypadków, przy odmianie czasowników związek zgody występuje zarówno z podmiotem, jak i z dopełnieniem. Język posiada konstrukcje ergatywne.
Dialekty [edytuj]
- majna-pilgiński
- chatyrski
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||
