Kilof
Z Wikipedii
Kilof – narzędzie służące do rozdrabniania większych części skalnych i wstępnego rozdrabniania twardego podłoża, które potem można usuwać np. za pomocą łopaty. Kilofy wykorzystywane są w górnictwie i kamieniarstwie.
Składa się z ostrza w kształcie wydłużonego i niekiedy zakrzywionego klina, osadzonego w końcowej części na drewnianym stylisku. Niekiedy kilof posiada dwa ostrza po obu stronach styliska (lub jedno ostrze spiczaste a drugie spłaszczone) i wtedy nazywany jest oskardem. W górnictwie stosowano różne rodzaje kilofów: cięższe do bezpośredniego wydobywania miękkich i średniotwardych skał i lżejsze do wykonywania wrębów. Niektóre kilofy posiadają wymienne ostrza. Inne mają po przeciwnej stronie ostrza obuch, dzięki czemu można ich używać również jako młota, a jeszcze inne mają ostrze spłaszczone – zbliżone kształtem do motyki służące głównie do urabiania miękkich skał.
Pierwotną formą kilofa na ziemiach polskich był kopas wykonywany z jelenich rogów i stosowany przez starożytnych górników rudnych spod Łysej Góry. Od niego też wziął swoją nazwę w XI wieku tamtejszy cech górniczy – Kopasynowie.
[edytuj] Bibliografia
Hieronim Kondratowicz "Górnictwo" tom I, Warszawa 1903 r.
Stanisław Gisman "Ilustrowany górniczy słownik encyklopedyczny" Wydawnictwo Górniczo – Hutnicze, Stalinogród 1955 r.
