Koń westfalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koń westfalski

Koń westfalski - niemiecka gorącokrwista rasa konia domowego pochodząca z Westfalii z połączenia konia trakeńskiego, hanowerskiego i konia pełnej krwi angielskiej.

Rasa charakteryzuje się wysokością w kłębie sięgającą ok. 165-175 cm, proporcjonalną budową ciała, długą szyją, wyraźnie zaznaczonym kłębem, długim grzbietem oraz dobrze umięśnionymi tylnymi kończynami. Głowa koni westfalskich jest sucha, średniej wielkości i zazwyczaj o prostym profilu.

Jest to jedna z ras osiągających najlepsze wyniki w jeździectwie. Zwierzęta te wykorzystywane są w sportach takich jak skoki, ujeżdżenie czy WKKW oraz w celach rekreacyjnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tradycja hodowli koni w Westfalii sięga czasów starożytnych kiedy hodowano tam konie do jazdy wierzchem i zaprzęgiem. Nadreńsko-westfalska hodowla koni zimnokrwistych istniała tam do czasów II wojny światowej. Po wojnie zaczęto hodować konie gorącokrwiste. W Warendorf (land Münster) od 1826 r. znajduje się stado ogierów, w którym dawniej hodowano konie przeznaczone dla kawalerii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg