Koń westfalski
Koń westfalski - niemiecka gorącokrwista rasa konia domowego pochodząca z Westfalii z połączenia konia trakeńskiego, hanowerskiego i konia pełnej krwi angielskiej.
Rasa charakteryzuje się wysokością w kłębie sięgającą ok. 165-175 cm, proporcjonalną budową ciała, długą szyją, wyraźnie zaznaczonym kłębem, długim grzbietem oraz dobrze umięśnionymi tylnymi kończynami. Głowa koni westfalskich jest sucha, średniej wielkości i zazwyczaj o prostym profilu.
Jest to jedna z ras osiągających najlepsze wyniki w jeździectwie. Zwierzęta te wykorzystywane są w sportach takich jak skoki, ujeżdżenie czy WKKW oraz w celach rekreacyjnych.
Historia [edytuj]
Tradycja hodowli koni w Westfalii sięga czasów starożytnych kiedy hodowano tam konie do jazdy wierzchem i zaprzęgiem. Nadreńsko-westfalska hodowla koni zimnokrwistych istniała tam do czasów II wojny światowej. Po wojnie zaczęto hodować konie gorącokrwiste. W Warendorf (land Münster) od 1826 r. znajduje się stado ogierów, w którym dawniej hodowano konie przeznaczone dla kawalerii.
Bibliografia [edytuj]
- Ulricke Schöber; 1000 koni, Firma Księgarska, Ożarów Mazowiecki 2007, s. 128, ISBN 83-7512-299-8 (10), ISBN 978-83-7512-299-2 (13)
