Kolumbarium
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kolumbarium – prostopadłościenna lub niekiedy kopulasta budowla cmentarna z czasów rzymskich i wczesnochrześcijańskich, występująca wyłącznie w Rzymie i pełniąca funkcję zbiorowego grobowca dla kilkuset zmarłych. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa columba (gołębica).
Kolumbarium pojawiło się w czasach cesarza Augusta w I w. p.n.e. Kolumbarium to budowla podziemna z niszami w ścianach wewnętrznych ustytuowanych w piętrowych rzędach. Nisze przeznaczone były na urny z prochami zmarłych i opatrzone marmurowymi tabliczkami z ich imionami. Pod ścianami, na posadzce ustawiano sarkofagi. Wnętrze zdobiono zazwyczaj freskami i stiukami.
W obecnych czasach kolumbaria buduje się na cmentarzach w pobliżu krematoriów.
Bibliografia [edytuj]
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 75. ISBN 83-85001-89-1.
