Komisarz Praw Człowieka Rady Europy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rada Europy
Council of Europe map.png

Ten artykuł jest częścią serii o:
organach
Rady Europy


Statutowe:
Komitet Ministrów
Zgromadzenie Parlamentarne
Pozastatutowe:
Europejski Trybunał Praw Człowieka
Kongres Władz Lokalnych i
Regionalnych Europy
Sekretarz Generalny
Thorbjørn Jagland
Komisarz Praw Człowieka
Thomas Hammarberg
Europejski Komitet
Praw Społecznych
Europejska Komisja Przeciwko
Rasizmowi i Nietolerancji

Komisarz Praw Człowieka Rady Europy jest to niesądowa instytucja, która ma za zadanie wspierać promocję praw człowieka w edukacji, wspomagać ombudsmanów, ustalać braki w prawodawstwie, dostarczać informacji w zakresie praw człowieka. Komisarz współpracuje z międzynarodowymi i narodowymi organizacjami i instytucjami monitorującymi przestrzeganie praw człowieka. Głównymi partnerami Komisarza są: Organizacja Narodów Zjednoczonych i jej wyspecjalizowane agendy, Unia Europejska oraz Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie.

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

Decyzję o utworzeniu urzędu Komisarza Praw Człowieka Rady Europy podjęto na jubileuszowym posiedzeniu (z okazji 50-lecia istnienia Rady Europy) Komitetu Ministrów Rady Europy w Budapeszcie, 7 maja 1999 r. Dokładny status tej instytucji określa uchwała (99) 50 o Komisarzu Praw Człowieka Rady Europy. Utworzenie tego urzędu nawiązuje do postanowień, jakie przyjęto 10 - 11 października 1997 r. podczas II-go Szczytu RE w Strasburgu.

Wybór[edytuj | edytuj kod]

Komisarz wybierany jest na sześcioletnią kadencję, bez prawa do reelekcji. Wyboru dokonuje Zgromadzenie Parlamentarne z listy trzech kandydatów przedłożonej mu przez Komitet Ministrów. Kandydaci – obywatele krajów należących do RE - zgłaszani są przez państwa członkowskie. Kryteria jakie muszą spełniać są następujące: „(…) muszą być wybitnymi osobowościami o wysokich kwalifikacjach moralnych, uznanym dorobku w dziedzinie praw człowieka, znanymi z przywiązania do wartości Rady Europy oraz posiadającymi osobisty autorytet niezbędny do skutecznego wypełniania misji Komisarza.”[1]

Obecnie (od 1 kwietnia 2012 r.) funkcję tę pełni Nils Muižnieks. Jego poprzednikiem na tym stanowisku był Thomas Hammarberg.

Kompetencje[edytuj | edytuj kod]

Komisarz ma następujące kompetencje:

  • może wydawać zalecenia i opinie;
  • może kierować raporty dotyczące poszczególnych kwestii do Komitetu Ministrów bądź Zgromadzenia Parlamentarnego;
  • może przedkładać pisemne uwagi i uczestniczyć we wszelkich sprawach rozpatrywanych przez Izby i Wielką Izbę ETPC (art. 36 ust 3 EKPC, w brzmieniu ustalonym art. 13 Protokołu 14);
  • przygotowuje roczne raporty dla Komitetu Ministrów i Zgromadzenia Parlamentarnego;
  • odbywa podróże do poszczególnych krajów członkowskich Rady Europy, podczas których zapoznaje się z sytuacją w wojsku, szkołach, sądownictwie, więzieniach, sprawdza jak przestrzegane są prawa człowieka.

Przypisy

  1. Art. 10 Rezolucji (99) 50 w sprawie Komisarza Praw Człowieka Rady Europy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rezolucja (99) 50 w sprawie Komisarza Praw Człowieka Rady Europy
  • Florence Benoît-Rohmer, Heinrich Klebes, Prawo Rady Europy. W stronę ogólnoeuropejskiej przestrzeni prawnej, Warszawa 2006

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg