Koroniec plamoczuby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koroniec plamoczuby
Goura victoria[1]
(Fraser, 1844)
Koroniec plamoczuby
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd gołębiowe
Rodzina gołębiowate
Rodzaj Goura
Gatunek koroniec plamoczuby
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło koroniec w Wikisłowniku

Koroniec plamoczuby (Goura victoria) – gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Zamieszkuje Nową Gwineę. Sklasyfikowany jako bliski zagrożenia. Największy gatunek gołębia.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosi 66-74 cm, masa zaś 2,5 kg[3]. Dalsze wymiary dla okazów z Muzeum Brytyjskiego: skrzydło ok. 34,9 cm, ogon 25,9-26,9 cm, dziób 3,1 cm, skok 8,2 cm. Upierzenie w większej części łupkowoniebieskie. Pióra czuba na końcu łyżeczkowato rozszerzone, o barwie czrno-białej. Kantarek i okolice oczu czarne. Pierś fioletowokasztanowa. Pokrywy skrzydłowe I rzędy białoniebieskie z ciemnymi zakończeniami. Sterówki także łupkowoniebieskie, jednak posiadają jasne końcówki. Dziób czarny, nogi fioletoworóżowe, tęczówka czerwona[4].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Koroniec plamoczuby występuje endemicznie w północnej części Papui-Nowej Gwinei. Występuje do wysokości 600 m n.p.m[5]. Środowisko życia stanowią lasy bagienne oraz sagowe oraz lasy na nieco suchszych obszarach[5].

Behawior[edytuj | edytuj kod]

Osiadły. Przebywa w parach lub małych grupach. Zazwyczaj na ziemi, lecz zaniepokojony wlatuje na drzewo. Pożywienie stanowią owady, owoce (w tym figowców) oraz nasiona. Gniazdo w przeciwieństwie do innych gołębi zbudowane starannie z patyków, łodyg i liści. W lęgu 1 jajo. Inkubacja trwa 28 dni[3].

Status zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Do roku 2012 koroniec plamoczuby klasyfikowany był jako narażony na wyginięcie, w 2013 roku zmieniono status na bliski zagrożenie (NT, Near Threatened). Oszacowana populacja na rok 2000 wynosiła około 7000 osobników dorosłych. Dawniej zagrożenie stanowił głównie odłów ptaków na mięso i pióra. Obecnie zagrożeniem jest również wycinka lasów pod plantację palm oraz rozwój dróg, który potencjalnym kłusownikom ułatwia dostęp do korońców[5].

Przypisy

  1. Goura victoria w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Goura victoria. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 250. ISBN 978-83-01-15733-3.
  4. T. Salvadori: Catalogye of Birds in the British Museum. T. 21. Columbae. 1893, s. 624-625.
  5. 5,0 5,1 5,2 Victoria Crowned-pigeon Goura victoria. BirdLife International. [dostęp 7 stycznia 2013].