Krążowniki lekkie typu Atlanta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krążowniki lekkie typu Atlanta
Opis typu
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy  US Navy
Stocznia Federal Shipbuilding and Drydock Company, Fore River Shipyard,
Wejście do służby 1941
Zbudowane okręty 11
Dane taktyczno-techniczne







USS "Atlanta"
USS "San Juan"
USS "Fresno" (CL-121)

Krążowniki typu Atlanta były krążownikami lekkimi floty amerykańskiej podczas II wojny światowej. Zaprojektowane w części jako krążowniki przeciwlotnicze, ich artyleria główna składała się z dział 127 mm świetnie nadających się do prowadzenia ognia przeciwlotniczego, lecz mniej skutecznych przeciwko celom nawodnym niż standardowe działa 152 mm zamontowane na innych lekkich krążownikach. Ze swoją baterią 16 dział 127 mm mogących oddać do 20 strzałów na minutę (zredukowaną do 12 dział w późniejszych jednostkach), okręty tego typu miały najbardziej skuteczną przeciwlotniczą salwę burtową ze wszystkich amerykańskich okrętów, i były niezwykle przydatne do zwalczania samolotów nieprzyjaciela atakujących zgrupowania floty. Jednym z założeń projektu była również zdolność okrętów do pełnienia funkcji liderów – przewodników flotylli niszczycieli, szczególnie w nocy i w warunkach słabej widoczności, podczas których starcia zwykle odbywały się na bliskich dystansach, a więc mniejszy kaliber artylerii głównej nie obniżałby zbyt znacząco skuteczności okrętu.

Na początku zbudowano cztery okręty podstawowego typu Atlanta, które okazały się tak udane że zbudowano dodatkowe 7 ulepszonych okrętów, czasami zaliczanych do osobnych typów Oakland i Juneau.

Okręty typu[edytuj | edytuj kod]

Typ podstawowy Atlanta[edytuj | edytuj kod]

Ulepszony typ Oakland[edytuj | edytuj kod]

Ulepszony typ Juneau[edytuj | edytuj kod]