Kruk białoszyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kruk białoszyi
Corvus cryptoleucus[1]
Couch, 1854
Kruk białoszyi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina krukowate
Rodzaj Corvus
Gatunek kruk białoszyi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kruk białoszyi (Corvus cryptoleucus) – gatunek dużego ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae).

Rodzimy gatunek dla Stanów Zjednoczonych i Meksyku. Wcześniej uznawany za kruka wielkodziobego, choć proporcjami porównywalny jest do kruka (Corvus corax) - ma silny dziób. Ma podobne rozmiary do czarnowrona, ale może być nieco większy (44-51 cm długości) od wrony amerykańskiej. Całe upierzenie ptaka jest czarne z intensywnym fioletowo-niebieskim połyskiem w dobrym nasłonecznieniu. Nosowe szczeciniaste pióra występują dalej na dziobie niż u innych przedstawicieli rodzaju Corvus, do około 2/3 jego długości. Pióra na szyi są u podstawy białe (widać to jednak tylko gdy są nastroszone na silnym wietrze). Dziób, nogi i pazury są czarnej barwy.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Kruk białoszyi występuje w południowo-zachodnich i środkowo-zachodnich stanach USA i w północnym Meksyku, włączając w to południowo-wschodnią Arizonę, południowy Nowy Meksyk, południowo-wschodnie Kolorado, zachodnie Kansas, zachodnią Oklahomę oraz południowy i zachodni Teksas[3].

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Kruk białoszyi ma czarne fioletowo-niebiesko lśniące upierzenie

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się na polach uprawnych z ziarnami zbóż oraz różnymi bezkręgowcami, małymi gadami, padliną i resztkami ludzkiego jedzenia, owocami kaktusów, jajami i pisklętami.

Pisklęta[edytuj | edytuj kod]

Gniazda zbudowane są zarówno na drzewach, w dużych krzewach, ale i nawet w starych budowlach. Samica składa zwykle 5-7 jaj, dość późno, bo w maju. Okres ten jednak obfituje w owady, którymi żywią się młode żyjące w suchym środowisku.

Głos[edytuj | edytuj kod]

Odgłosy przypominają dźwięki kruka Corvus corax wydając "pruk-pruk" i inne formy krakania, choć nie ma ono tak głębokiego wydźwięku i nie jest tak różnorodne.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Badania dokonane w 2005 roku skoncentrowane na fragmencie mitochodnrialnego DNA po porównaniu z segmentem DNA kruka (Corvus corax) wykazały duże podobieństwo. Jest ono większe u mtDNA kalifornijskiego kladu kruków z krukami białoszyimi niż z krukami żyjącymi w holarktycznym kladzie[4].

Przypisy

  1. Corvus cryptoleucus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Corvus cryptoleucus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. All About Birds. 2009-08-10.
  4. Chris R. Feldman, Kevin E. Omland. Phylogenetics of the common raven complex (Corvus: Corvidae) and the utility of ND4, COI and intron 7 of the β-fibrinogen gene in avian molecular systematics. „Zoologica Scripta”. 34 (2), s. 145, 2005. doi:10.1111/j.1463-6409.2005.00182.x (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kevin E. Omland, Cheryl L. Tarr, William I. Boarmann, John M. Marzluff, Robert C. Fleischer. Cryptic genetic variation and paraphyly in ravens. „Proceedings of the Royal Society Biological Sciences Series B”. 267 (1461), s. 2475-2482, 2000. doi:10.1098/rspb.2000.1308 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]