Krwiak podtwardówkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pourazowy krwiak podtwardówkowy

Krwiak podtwardówkowy (łac. haematoma subdurale, ang. subdural haematoma) – nagromadzenie wynaczynionej krwi pomiędzy oponą twardą a pajęczynówką. Krwotok do przestrzeni podtwardówkowej jest zazwyczaj następstwem ciężkiego uszkodzenia mózgu.

Ze względu na czas od urazu po którym następują objawy, krwiaki dzieli się na:

  1. ostre < 3 dni,
  2. podostre < 20 dni,
  3. przewlekłe >21 dni.

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Krwiak podtwardówkowy stanowi 80% wszystkich krwiaków wewnątrzczaszkowych.

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Krwiaki podtwardówkowe powstają jako wynik ciężkiego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, występując w <1% wszystkich urazów. W 30-50% towarzyszą złamaniom kości czaszki.

Krwawienie ma miejsce do przestrzeni podtwardówkowej, położonej między oponą twardą a oponą pajęczą. Najczęściej dochodzi do niego wskutek przerwania żył górnych mózgu (żył mostkowych), przenikających przez przestrzeń podtwardówkową do zatoki strzałkowej górnej.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Objawy krwiaka podtwardówkowego różnią się w zależności od rodzaju, siły urazu i lokalizacji krwiaka. W przypadku ostrych krwiaków podtwardówkowych mogą wystąpić objawy niedowładu lub porażenia połowicznego, zaburzenia chodu, zaburzenia mowy, poszerzenie źrenicy i brak jej reaktywności po stronie krwiaka, spadek tętna, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe, śpiączka. Przy krwiakach podostrych występuje najczęściej ból głowy, nudności i wymioty, spowolnienie psychoruchowe i niedowład połowiczy. Natomiast przewlekły krwiak może nie powodować objawów lub objawy mogą przyjąć postać umiarkowanych bólów głowy, spowolnienia, senności, napadów drgawkowych czy miernie nasilonego niedowładu.

Rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

Rozpoznanie opiera się na wynikach badań neuroobrazowych, np. tomografii komputerowej lub rzadziej śródoperacyjnie.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Ostry krwiak podtwardówkowy musi być leczony chirurgicznie. Leczenie krwiaka podostrego zależy od stanu klinicznego pacjenta i stopnia upłynnienia krwiaka. Krwiak przewlekły leczony zachowawczo zazwyczaj rzadko udaje się wyleczyć; stąd konieczny jest zwykle planowy zabieg trepanacji.

Rokowanie[edytuj | edytuj kod]

Opracowano skale rokowania w przewlekłym krwiaku podtwardówkowym[1]:

Skala Bendera
  • 1 – Brak zaburzeń świadomości i brak objawów ogniskowych
  • 2 – Zaburzenia świadomości i objawy ogniskowe
  • 3Stupor i znaczne objawy ogniskowe
  • 4Śpiączka (rozszerzone źrenice, odmóżdżenie bądź odkorowanie)
Skala Markwaldera

Przypisy

  1. Ernestus RI, Beldzinski P, Lanfermann H, Klug N. Chronic subdural hematoma: surgical treatment and outcome in 104 patients. „Surg Neurol”. 48. 3, s. 220-5, 1997. PMID 9290707. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Choroby wewnętrzne. Tom II. Andrzej Szczeklik (red.). Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2006, s. 1965-1967. ISBN 83-7430-069-8.
  • Neurologia. Podręcznik dla studentów medycyny. Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 583-585. ISBN 83-200-3244-X.
  • Magdalena Karwacka, Mariusz Siemiński, Walenty M. Nyka. Krwiak nad- i podtwardówkowy. Forum Medycyny Rodzinnej 2007, 1, 3, 236-241
  • Jan Fibak Chirurgia Repetytorium Warszawa 2006, wyd. PZWL

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.