Kryterium stabilności Hurwitza
|
|
Zasugerowano, aby zintegrować ten artykuł z artykułem twierdzenie Hurwitza. (dyskusja) Nie opisano powodu propozycji integracji. |
Kryterium stabilności Hurwitza jest metodą pozwalającą określić stabilność układu regulacji na podstawie równania charakterystycznego układu
o współczynnikach
rzeczywistych.
Z punktu widzenia algebry kryterium Hurwitza pozwala sprawdzić, czy wszystkie pierwiastki równania charakterystycznego leżą w lewej półpłaszczyźnie zmiennej zespolonej
, co pociąga za sobą stabilność układu. Na potrzeby kryterium wykorzystujemy ciąg wyznaczników, utworzonych ze współczynników równania charakterystycznego:
Aby układ regulacji był asymptotycznie stabilny muszą zostać spełnione następujące warunki:
- Wszystkie współczynniki równania charakterystycznego
dla
istnieją i są tego samego znaku. - Wszystkie wyznaczniki
są większe od zera
W przeciwnym razie układ jest niestabilny. Jeśli jednak któryś z podwyznaczników jest równy zeru, a pozostałe warunki są spełnione, to układ znajduje się na granicy stabilności.
Zbliżonym kryterium jest kryterium stabilności Routha, które dodatkowo pozwala na określenie liczby pierwiastków badanego równania odpowiednio o ujemnych, dodatnich i zerowych częściach rzeczywistych.
Bibliografia [edytuj]
- Krystyna Szacka: Teoria układów dynamicznych. Warszawa: Oficyna wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 1995, s. 123-133. ISBN 83-86569-15-8.







istnieją i są tego samego znaku.
są większe od zera