Lantau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lantau
Widok na wyspę z lotu ptaka
Widok na wyspę z lotu ptaka
Kontynent Azja
Państwo  Hongkong
Akwen Morze Południowochińskie
Powierzchnia 147,16 km²
Położenie na mapie Hongkongu
Mapa lokalizacyjna Hongkongu
Lantau
Lantau
Ziemia 22°16′14″N 113°57′10″E/22,270556 113,952778
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wyspy. Zobacz też: Lantau (szczyt).

Lantau (chiń. upr.: 大屿山; chiń. trad.: 大嶼山; pinyin: Dàyǔshān; jyutping: daai6 jyu4 saan1) – największa wyspa w Hongkongu zlokalizowana u ujścia Rzeki Perłowej. Wyspa położona jest w dzielnicy Islands z wyjątkiem północnej części, która należy do dzielnicy Tsuen Wan. Powierzchnia wyspy wynosi 147,16 km²[1].

Wyspa została przekazana Brytyjczykom w 1898 roku, wraz z innymi wyspami oraz Nowymi Terytoriami.

Część wyspy, która pierwotnie była wioską rybacką, w ostatnich latach zmieniła charakter dzięki realizacji kilku znaczących projektów, takich jak Port lotniczy Hongkong oraz kompleks Hong Kong Disneyland Resort.

Najwyższy szczyt wyspy nosi nazwę taką samą, jak wyspa – Lantau. Jego wysokość wynosi 934 m i jest drugim co do wysokości szczytem w Hongkongu.

Na wyspie znajduje się klasztor Po Lin z posągiem Buddy Tian Tian.

Przypisy

  1. 香港地理資料 (chiń.). 地政總署. [dostęp 2011-04-03].