Laureano Eleuterio Gómez Castro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Laureano Eleuterio Gómez Castro

Laureano Eluetrio Gómez Castro (ur. 20 lutego 1889 w Bogocie – zm. 13 lipca 1965 w Bogocie) - prezydent Kolumbii w latach 1950-1953.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1889 roku, w Bogocie. Ukończył się studia inżynieryjne, szybko jednak poświęcił się działalności politycznej i w 1932 roku stanął na czele partii konserwatywnej. Był gorącym zwolennikiem rządów autorytarnych, z uznaniem odnosił się do faszystowskich systemów. Kilkakrotnie z powodu swojej działalności politycznej musiał udawać się na emigrację. W 1946 roku w Kolumbii przejęli władzę konserwatyści i Gómez objął w nowym rządzie stanowisko Ministra Spraw Zagranicznych. Niemniej wkrótce potem oskarżony został o udział w zamachu na życie przywódcy liberałów i zmuszony do udania się na emigrację. Do Kolumbii wrócił w 1950 roku. Przeprowadzone wówczas wówczas warunkach stanu wyjątkowego wybory zapewniły mu urząd prezydenta. Sprawował represyjne rządy, wprowadził cenzurę prasy i prześladował przeciwników politycznych. Polityka ta doprowadziła do wybuchu powstania chłopskiego. W 1953 roku Gómez został zmuszony do rezygnacji ze stanowiska i udania się na emigrację do frankistowskiej Hiszpanii. Jednak następca Gómeza – Gustavo Rojas Pinilla rządził jeszcze brutalniej od niego. W 1957 roku Gómez powrócił do Kolumbii, doprowadzając we współpracy z liberałami do wyboru prezydenta Alberto Lleras Camargo. Zmarł w Bogocie w 1965 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alex Axelrod, Charles Phillips Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon, wyd. Politeja, Warszawa 2000.