Wielka Kolumbia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Gran Colombia República de Colombia Wielka Kolumbia Republika Kolumbii |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Język urzędowy | hiszpański | ||||
| Stolica | Bogota | ||||
| Ustrój polityczny | republika | ||||
| Ostatnia głowa państwa | prezydent Domingo Caycedo | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
2.519.954 km² |
||||
| Liczba ludności (1825) • całkowita • gęstość zaludnienia |
b/d. na świecie 2.583.799 osób/km² |
||||
| Data powstania | 17 grudnia 1819 | ||||
| Data likwidacji | 19 listopada 1831 | ||||
Wielka Kolumbia (hiszp. Gran Colombia), właśc. Republika Kolumbii (hiszp. República de Colombia) – nazwa republiki federacyjnej w północnej części Ameryki Południowej powstałej na kongresie w Angosturze w Wenezueli i istniejącej w latach 1819-1831. Jako twórcę idei tej federacji południowoamerykańskiej uznaje się Simóna Bolívara, który był również pierwszym prezydentem republiki.
Od 1819 w skład państwa wchodziły terytoria dzisiejszej Kolumbii i Wenezueli, do których dołączyły w 1821 Panama i w 1822 Ekwador. Stolicą Wielkiej Kolumbii była Bogota a poszczególnymi krajami związku zarządzali wiceprezydenci:
- Wenezuela – José Antonio Páez (1790 – 1873)
- Kolumbia (wraz z obecną Panamą) – Francisco de Paula Santander (1792 – 1840)
- Ekwador – Juan José Flores (1800 – 1864)
Plany poszerzenia państwa o Peru i Boliwię nie powiodły się, po śmierci Bolivara kraj rozpadł się na poszczególne kraje federacji.