Lea Rosh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lea Rosh (ur. 1 października 1936 w Berlinie; właściwie Edith Renate Ursula Rosh) – dziennikarka niemiecka, członkini SPD.

LeaRosh circa 1985

Urodziła się jako trzecia z czworga rodzeństwa. Jej matka pochodziła z zamożnej rodziny z Grazu. Jej ojciec poległ zimą 1944 w Polsce jako żołnierz Wehrmachtu. W roku 1954, w wieku 18 lat wystąpiła z Kościoła Ewangelickiego i zmieniła używane dotychczas imię Edith na Lea.

Studiowała historię, socjologię i dziennikarstwo na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie Zachodnim. Karierę zawodową rozpoczęła od stanowiska reportera radiowego w rozgłośni RIAS, następnie prowadziła program o modzie w telewizji Sender Freies Berlin.

1973 przeniosła się do Hamburga, gdzie w NDR prowadziła cykl „ARD-Ratgeber: Technik”. Następnie prowadziła telewizyjne programy polityczne, gdzie zasłynęła z dociekliwych pytań.

W latach 1991-1997 kierowała stacją telewizyjną NDR w Hanowerze.

W roku 1985 została nagrodzona medalem Carla von Ossietzky’ego za „zasługi w obronie praw obywatelskich i działalność antyfaszystowską”. Za scenariusz do filmu „Der Tod ist ein Meister aus Deutschland“ (Śmierć jest mistrzem z Niemiec) otrzymała 1990 wspólnie z historykiem ze Stuttgartu Eberhardem Jäckelem nagrodę literacką im. Rodzeństwa Scholl.

W roku 1988 podjęła rzuconą przez Jäckela inicjatywę budowy w Berlinie pomnika ofiar Holocaustu.

13 września 2006 Prezydent Horst Köhler nadał jej Krzyż Zasługi na Wstędze Republiki Federalnej Niemiec.

Lea Rosh jest od roku 1968 członkinią SPD. W roku 2008 zmarł jej małżonek, architekt i przedsiębiorca budowlany Jakob Schulze-Rohr.

Kontrowersyjne poglądy przysporzyły tyle samo przyjaciół, co wrogów.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Lea Rosh, Günther Schwarberg: Der letzte Tag von Oradour. Steidl, Göttingen 1997, ISBN 3-88243-092-3
  • Lea Rosh, Eberhard Jäckel: „Der Tod ist ein Meister aus Deutschland.“ Deportation und Ermordung der Juden, Kollaboration und Verweigerung in Europa. Hoffmann und Campe, Hamburg 1990, ISBN 3-455-08358-7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]