Legato

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Legato (muzyka).png

Legato (po włosku: powiązane), jest sposobem artykulacji w grze na instrumentach muzycznych, w której kolejne dźwięki są grane płynnie, bez najmniejszych przerw. W ten sposób tworzy się kilku(nasto?) nutowe "potoki" dźwięku, w których nie sposób jednoznacznie wyodrębnić pojedynczych dźwięków. W naturalny sposób legato zamyka się we frazie. Przeciwieństwem tego sposobu artykulacji jest staccato (po włosku:oddzielone), pośrednie zaś sposoby artykulacji określa się jako non-legato oraz mezzo staccato.

W grze na gitarze terminem "technika legato" określa się wydobywanie (najczęściej grupy) dźwięków wyłącznie palcami lewej ręki: opuszcza się palec na strunę zdecydowanym ruchem tak, by struna uderzyła o próg (ang. hammer-on) lub/oraz szarpie ją w momencie podnoszenia palca ze struny (ang. pull-off). W grze techniką legato uderzenia palców prawej ręki (lub piórka trzymanego w prawej dłoni) są sporadyczne i służą głównie do akcentowania frazy albo grania pierwszego dźwięku rozpoczynającego grupę.