Tryl (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tryl – rodzaj ozdobnika, który polega na szybkim naprzemiennym graniu dźwięku właściwego i jego górnej sekundy (małej lub wielkiej, w zależności od tonacji lub znaków chromatycznych)[1].

W nowoczesnej notacji muzycznej tryl jest głównie zaznaczany literami tr nad trylowaną nutą. Czasem są one z falistą linia, dawniej używano jedynie falistej linii. Następujące dwie notacje są równoznaczne:

Trill notation.png

Przykład trylu

Pierwszy raz pasaż kończy się trylem, drugi raz trylu nie ma.

Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc.


Zarówno „tr” i linia falista sa niezbędne dla klarowności gdy oczekuje się, iż tryl będzie stosowany na co najmniej dwóch nutach. Także gdy jest dołączony do nuty w jednej części, która reprezentuje mniejsze wartości nut w innych częściach, nie ma wątpliwości jeśli zarówno litery i linia sa użyte.

Tril execution starting on main note.png

Na powyższym obrazku przedstawiono przybliżony sposób wykonywania trylu. W wielu przypadkach, prędkość trylu nie jest stała, jak na nagraniu, ale zaczyna się wolniej i przyśpiesza. Rodzaj grania trylu jest sprawą gustu muzycznego.

Liczba zmian dźwięku zależy od długości nuty z trylem. W wolniejszym tempie, nuta jest grana dłużej, w trylu pojawi się więcej dźwięków, ale w szybkim tempie przy krótkiej nucie tryl może zredukować się do danej nuty, dźwięku wyższego o sekundę i ponownie danej nuty.

Tryle mogą być także zaczynane na dźwięku powyżej nuty zaznaczonej trylem.

Tryl w interwale sekundy małej wykorzystano na początku utworu Dla Elizy Ludwiga van Beethovena i jest on w nim motywem przewodnim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Techniki gry – Tryl. „Magazyn Gitarzysta”, s. 12, kwiecień 2008. Sławomir Sobczak (red. nacz.). ISSN 1895-3832.