Przednutka krótka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przykład użycia przednut

Przednutka krótka (po włosku acciaccatura) - ozdobnik, w którym przed głównym dźwiękiem dodawany jest dodatkowy dowolny interwał (często sekundę) wyższy lub niższy od niego. Charakterystyczną cechą przednutki krótkiej jest to, że nie jest podany dokładny czas jej trwania, który zabiera głównej nucie.

Przednutki krótkie zapisywane są drobniejszym pismem nutowym, przednutka pojedyncza ma formę przekreślonej ósemki lub szesnastki. Charakter przednutki krótkiej (pojedynczej) ma przednutka grupowa podwójna lub potrójna.

W okresie baroku (m.in. dla Domenico Scarlattiego) acciaccatura miała inne znaczenie. Był to bowiem ozdobnik harmoniczny polegający na ostrym dysonansowym zaatakowaniu pełnego akordu[1].

Przypisy

  1. Manfred Bukofzer Muzyka w epoce baroku, strona 335

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]