Podwójne staccato

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Podwójne staccato to technika wykonywania szybkich powtórzeń dźwięków na instrumentach dętych.

Podczas grania wymawia się sylaby ta-ka-ta-ka (lub tu-ku-tu-ku, da-ga-da-ga, ti-ke-ti-ke zależnie od upodobań instrumentalisty). Istotnym elementem podczas nauki podwójnego staccata jest równe wykonywanie wszystkich dźwięków tak pod względem długości jak i akcentowania (delikatnie silniejszy akcent może przypadać na pierwszą sylabę każdego cyklu).

Stosowanie staccata podwójnego umożliwia realizację szybszych przebiegów melodycznych niż przy zastosowaniu zwykłego (pojedynczego) staccato.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]